Koralowe drzewo Jasia i Małgosi

— Bajka do czytania —

Dawno, dawno temu, w małej wiosce otoczonej zielonymi wzgórzami, mieszkało rodzeństwo: Jaś i Małgosia. Byli najlepszymi przyjaciółmi i uwielbiali razem odkrywać świat. Pewnego słonecznego poranka, gdy motyle tańczyły wśród kwiatów, postanowili wybrać się do lasu, o którym mówiono, że skrywa niezwykłe tajemnice.

Szli wąską ścieżką, która wiła się między starymi dębami. Nagle Małgosia zatrzymała się i wskazała palcem. „Popatrz, Jasiu!” – szepnęła. Przed nimi stało drzewo o pniu połyskującym jak tysiące małych koralików. Gałęzie uginały się pod ciężarem owoców, które lśniły w słońcu złotem i czerwienią. „To musi być koralowe drzewo z legend!” – zawołał Jaś.

Gdy podeszli bliżej, drzewo zaszumiało cicho, a z jego konaru spadł jeden owoc. Małgosia podniosła go i poczuła, jak ciepło rozchodzi się po jej dłoni. „Spróbujmy” – powiedziała. Kiedy ugryźli kawałek, poczuli w brzuchu przyjemne mrowienie. Nagle ich marzenia zaczęły się spełniać: Jaś zapragnął nowego latawca, a z liści wyfrunął kolorowy latawiec. Małgosia pomyślała o miękkim kocyku i z trawy wyrósł puszysty koc.

„To niesamowite!” – krzyknął Jaś. Ale wtedy drzewo zaszeleściało smutno. „Dlaczego jesteś smutne?” – zapytała Małgosia. Drzewo odpowiedziało cichym głosem: „Spełniam marzenia, ale tylko wtedy, gdy dzielicie się z innymi. Jeśli zatrzymacie wszystko dla siebie, moja magia zniknie.”

Jaś i Małgosia spojrzeli po sobie. „Mamy rację” – powiedział Jaś. „Latawiec będzie fajniejszy, jeśli puszczamy go z innymi dziećmi.” Małgosia dodała: „A kocyk możemy zabrać do parku i posiedzieć na nim z przyjaciółmi.” Postanowili, że podzielą się wszystkim, co dostali.

Gdy wrócili do wioski, zaprosili wszystkie dzieci do wspólnej zabawy. Latawiec unosił się wysoko, a kocyk stał się miejscem pikniku. Koralowe drzewo, widząc to, rozbłysło jaśniej niż kiedykolwiek. Od tej pory, gdy tylko rodzeństwo chciało spełnić marzenie, pamiętało, że największa radość płynie z dzielenia się.

Wieczorem, gdy gwiazdy zaczęły mrugać na niebie, Jaś i Małgosia leżeli w swoich łóżkach. „Był to wspaniały dzień” – szepnęła Małgosia. „Tak” – odpowiedział Jaś, ziewając. „Drzewo nauczyło nas, że magia jest wtedy, gdy dajemy innym.” Zamknęli oczy, a cisza nocy otuliła ich jak miękki kocyk. Śnili o koralowym drzewie, które w lesie czekało na kolejne dobre serca.