Bajka o Jasiu i pluszowym zajączku

— Bajka do czytania —

Mały Jasiu miał swojego ulubionego pluszowego zajączka. Zajączek był miękki, biały i miał różowe uszy. Jasiu nigdy nie rozstawał się z nim ani na chwilę.

Pewnego słonecznego dnia Jasiu poszedł z mamą do parku. Wziął ze sobą zajączka i huśtał się na huśtawce. Nagle usłyszał, że ktoś cicho płacze. Zobaczył małą dziewczynkę siedzącą na ławce. Miała mokre oczy.

Jasiu podszedł bliżej. Dziewczynka miała na imię Zosia. Zgubiła swoją lalkę i była bardzo smutna. Jasiu pomyślał chwilę, a potem podał jej swojego zajączka. – Możesz go przytulić – powiedział.

Zosia uśmiechnęła się przez łzy. Przytuliła zajączka mocno do siebie. – Dziękuję – szepnęła. Razem zaczęli się bawić, a potem pobiegli na zjeżdżalnię. Śmiech roznosił się po całym parku.

W czasie zabawy zajączek wypadł Zosi z rąk i wpadł prosto w wielką kałużę. Był cały mokry i brudny. Zosia zrobiła się smutna. – Och, przepraszam – powiedziała cicho.

Jasiu spojrzał na swojego zajączka, a potem na Zosię. Widział, że dziewczynka jest zmartwiona. – Nic się nie stało – powiedział. – Zajączek może się wykąpać, a ty się uśmiechasz, i to jest najważniejsze.

Mama Jasia przyniosła ręcznik i wytała zajączka. Kiedy znów był suchy, Jasiu podał go Zosi. – Możesz go zatrzymać do wieczora – zaproponował. Zosia aż podskoczyła z radości. Dała Jasiowi buziaka w policzek.

Wieczorem Jasiu leżał w łóżku. Zajączek wrócił do niego, czysty i pachnący. W pokoju było cicho, a za oknem świeciły pierwsze gwiazdy. Jasiu zamknął oczy i pomyślał o uśmiechu Zosi. Był szczęśliwy, że mógł komuś pomóc. Powoli zasypiał, czując ciepło zajączka i spokój w serduszku. Dobranoc, Jasiu.