Bajka o jajkach, które uczyły się być sobą

— Bajka do czytania —

Na skraju słonecznej łąki, w małym, pachnącym sianem kurniku mieszkała kura o imieniu Złota Łuska. Znosiła najpiękniejsze jajka w całej okolicy – jedne w odcieniach błękitu, inne w kropki, a jeszcze inne w delikatną, różową łuskę. Każdego ranka jej pisklęta biegały do gniazda, by podziwiać nowe skarby.

Pewnego dnia do kurnika zawitał kogut Stefan, który słynął z tego, że lubił wszystko porządkować. Gdy zobaczył różnorodne jajka, wzruszył ramionami i powiedział: „Złota Łusko, czy nie lepiej znosić jajka takie same? Te w paski, kropki i gwiazdki wyglądają trochę… dziwnie.” Wśród piskląt rozległy się szepty – kilka z nich zaczęło się zastanawiać, czy ich mama naprawdę znosi „ładne” jajka.

Złota Łuska uśmiechnęła się ciepło i poprosiła pisklęta, by podeszły bliżej. „Chodźcie, dziś opowiem wam historię każdego z tych jajek” – powiedziała. Wzięła do skrzydła jajko w błękitne paski i szepnęła: „To jajko należało do bażanta, który uczył się tańczyć na polanie. Widziało tyle radości, że wchłonęło ją w skorupkę.”

Potem sięgnęła po jajko w drobne groszki. „A to jajko – rzekła – było wysiadywane przez sowę, która w nocy liczyła gwiazdy. Zawsze, gdy dochodziła do setnej, skorupka robiła się wesoło nakrapiana.” Pisklęta słuchały z zapartym tchem. Nawet kogut Stefan przestał wiercić się na grzędzie.

Następnie Złota Łuska pokazała jajko w różowe wzorki. „To jajko trafiło do mnie od ważki, która przelatywała nad tęczą. Krople rosy odbiły kolory i na zawsze ozdobiły skorupkę.” Każde jajko miało swoją własną, niepowtarzalną historię – pochodziło z innych zakątków łąki, od różnych ptaków i owadów.

Pisklęta spojrzały na siebie inaczej. Zrozumiały, że to, co na zewnątrz, nie ma znaczenia – liczy się wnętrze pełne przygód, marzeń i dobrych chwil. Nawet kogut Stefan przyznał: „Chyba się pomyliłem. Wasze jajka są jak małe skarbce – każde inne i każde wspaniałe.”

Od tamtego dnia w kurniku panowała radość. Złota Łuska nadal znosiła kolorowe jajka, a pisklęta bawiły się w zgadywanki, jakie historie kryją się w kolejnych skorupkach. Gdy zapadał zmrok, wszystkie jajka lśniły delikatnie pod blaskiem księżyca, a małe kurczęta zasypiały przy cichej kołysance wiatru.