Bajka o małej Oli i Międzynarodowej Stacji Kosmicznej

— Bajka do czytania —

Mała Ola uwielbiała patrzeć w niebo. Każdego wieczoru siadała na swoim balkonie i wypatrywała migoczących gwiazd. Ale najbardziej fascynowała ją jedna jasna kropka, która sunęła szybko po niebie – to była Międzynarodowa Stacja Kosmiczna, ISS.

Pewnego dnia Ola postanowiła zbudować własną stację kosmiczną. Rozłożyła na podłodze setki kolorowych klocków i zaczęła układać moduły, panele słoneczne i anteny. – To będzie najwspanialsza ISS na świecie! – powiedziała do swojego pluszowego misia, który siedział obok.

Budowa nie była łatwa. Klocki się przewracały, a jeden panel słoneczny ciągle odpadał. Ola westchnęła: – Dlaczego to takie trudne? – zapytała misia. Wtedy z kuchni przyszła mama i powiedziała: – Wiesz, Ola, prawdziwa ISS też nie powstała w jeden dzień. Astronauci z różnych krajów pracowali razem przez wiele lat, żeby ją zbudować. Każdy dokładał swoją cegiełkę – a raczej moduł.

Ola spojrzała na swoje klocki. – To może poproszę o pomoc? – pomyślała. Zadzwoniła do kolegi Janka, który mieszkał dwa piętra wyżej. Janek przyniósł swoje magnetyczne klocki i razem zaczęli łączyć elementy. – Ty trzymaj tę wieżę, a ja przymocuję panel – powiedziała Ola. Po godzinie stacja zaczęła przypominać prawdziwą ISS.

Kiedy skończyli, Ola i Janek usiedli obok swojego dzieła. – Teraz brakuje tylko astronautów – zaśmiał się Janek. Ola wyjęła z szuflady małe ludziki Lego i ustawiła je w środku stacji. – Gotowe! – krzyknęła. – Nasza ISS jest już prawie jak ta na niebie!

Wieczorem, gdy na dworze zrobiło się ciemno, Ola znów wyszła na balkon. Tym razem miała ze sobą lornetkę. Zobaczyła znajomą jasną kropkę przelatującą nad dachem. – Hej, ISS! – zawołała cicho. – My też mamy swoją stację, może mniejszą, ale zrobioną z miłością i przyjaźnią.

Mama przyszła do Oli i przytuliła ją. – Czas spać, mała konstruktorko – powiedziała. Ola położyła się do łóżka, a na nocnym stoliku postawiła model ISS z klocków. Przez okno widać było gwiazdy, a wśród nich migotała prawdziwa stacja kosmiczna. Ola zamknęła oczy i uśmiechnęła się do misia.

W nocy śniło jej się, że leci w kosmos razem z Jankiem. Ich stacja z klocków unosiła się obok prawdziwej ISS, a astronauci machali do nich z okien. – Marzenia się spełniają, jeśli tylko wierzymy i pomagamy sobie nawzajem – szepnęła we śnie Ola. A nad wszystkim świeciły gwiazdy – ciche, spokojne i pełne magii.