Wiewiórka Tosia i wynalazek z orzechów

— Bajka do czytania —

W małym lesie, gdzie drzewa szeptały cicho, mieszkała mała wiewiórka o imieniu Tosia. Każdego ranka budziła się z promieniami słońca i biegła zbierać orzechy na zimę. Ale zbieranie orzechów było bardzo męczące – musiała nosić je po jednym w łapkach, a zapasy rosły powoli.

Pewnego dnia Tosia usiadła na gałęzi i przyglądała się mrówkom. Mrówki niosły ogromne liście, układając je w rzędzie. „Jak one to robią?” – pomyślała. Zauważyła, że mrówki współpracują i używają prostych narzędzi – na przykład kamyków do przytrzymywania liści. Tosia postanowiła spróbować czegoś podobnego.

Znalazła patyk i duży liść. Zrobiła z nich coś na kształt łopatki. Próbowała nabierać nią orzechy, ale patyk pękł, a liść się zwinął. „Nie szkodzi” – powiedziała Tosia i zaczęła myśleć dalej. Pamiętała, że tata wiewiór mówił kiedyś: „Jeśli coś nie działa, spróbuj inaczej”.

Kolejnego dnia Tosia znalazła kawałek kory i kilka żołędzi. Żołędzie były okrągłe i gładkie. Przymocowała je do kory jako kółka. Powstał mały wózek! Wózek był lekki, ale trzeba było go jakoś ciągnąć. Tosia przywiązała do niego długą trawę i pociągnęła – wózek pojechał!

Teraz mogła zbierać orzechy szybciej. Wkładała je do wózka, a gdy był pełny, ciągnęła go do swojej dziupli. Orzechy piętrzyły się w środku. Tosia była bardzo dumna. „Mam swój własny wynalazek!” – cieszyła się.

Przyjaciele z lasu – zajączek Franek i sowa Zosia – przyszli zobaczyć, co się dzieje. Tosia pokazała im wózek. Franek zapytał: „Czy mogę pożyczyć? Chciałbym zbierać marchewki!”. Tosia uśmiechnęła się i pozwoliła. Potem razem ulepszyli wózek, dodając większe kółka z kamyków.

Wieczorem, gdy niebo pociemniało, a na gałęziach zapaliły się pierwsze gwiazdy, Tosia położyła się w swojej dziupli. Była zmęczona, ale szczęśliwa. Wózek stał obok, a w środku leżały orzechy dla wszystkich. „Jutro wymyślę coś jeszcze” – szepnęła i zamknęła oczy. Wiatr kołysał drzewa, a gwiazdy mrugały jej na dobranoc.