Mały duszek Franek i odwaga Oli

— Bajka do czytania —

Za oknem świeciła pomarańczowa dynia, a Ola trzymała mocno rękę mamy. To był wieczór Halloween, ale pięciolatka trochę się bała. Wszędzie były maski i duchy, a ona wolała przytulić się do pluszowego misia.

Mama uśmiechnęła się i powiedziała: 'Chodź, pójdziemy zobaczyć dekoracje sąsiadów. Może spotkasz kogoś przyjaznego.' Ola zrobiła krok do przodu, ale jej serduszko biło szybciej niż zwykle.

Nagle zza krzaka wyskoczył mały duszek w białym prześcieradle. Ola pisnęła cicho, ale duszek zdjął maskę i okazał się być chłopcem w jej wieku. 'Cześć, jestem Franek. Nie bój się, to tylko przebranie – powiedział i uśmiechnął się szeroko.

Franek wyciągnął rękę, a Ola nieśmiało podała swoją. 'Idę zbierać słodycze, ale trochę się boję ciemnych ulic – wyznał Franek. 'Ja też się boję – odpowiedziała Ola. Postanowili iść razem.

Szli od domku do domku, dzwonili do drzwi i wołali: 'Cukierek albo psikus!' Gospodarze dawali im cukierki i chwalili odwagę. Ola i Franek śmiali się coraz głośniej. Strach zniknął jak dym z dyniowych świeczek.

Po godzinie mieli pełne koszyki łakoci. Franek zdjął swój duszkowy strój i powiedział: 'Wiesz, myślałem, że Halloween jest straszne, ale z tobą to świetna zabawa.' Ola przytuliła go i szepnęła: 'Razem nie boimy się niczego.'

Mama czekała na Oli na końcu ulicy. Gdy dziewczynka podbiegła, mama pogłaskała ją po głowie. 'Widzę, że znalazłaś przyjaciela. Halloween może być miłe, gdy mamy kogoś blisko.' Ola skinęła głową i poczuła ciepło w brzuszku.

Wieczorem Ola położyła się do łóżka. Na nocnym stoliku stała dynia z świeczką, a przez okno widać było gwiazdy. 'Dobranoc, przyjacielu Franku – szepnęła – i dobranoc, mamo.' Zamknęła oczy, a w pokoju zapanowała cisza i spokój.