Koszyczek pełen blasku

— Bajka do czytania —

Mała zajączka Pola bardzo bała się halloween. Każdego roku, gdy zapadał zmrok, słyszała szelest liści i widziała migoczące światła w oknach. Ale w tym roku wszystko miało się zmienić.

Pola mieszkała w przytulnej norce na skraju wielkiego lasu. Jej przyjaciele: wiewiórka Ruda, sowa Mądrala i jeżyk Kłębek, uwielbiali halloween. Biegali po ścieżkach w dyniowych czapkach i zbierali słodkie żołędzie.

Ale Pola wolała siedzieć w domu. Bała się wielkich dyni z wyciętymi oczami i cieni, które tańczyły na ścianach. Mama powiedziała jej: „Pola, halloween to nie tylko strachy. To święto, kiedy możemy być razem i dzielić się radością”.

Pewnego wieczoru Ruda zapukała do norki. „Pola! Chodź z nami! Zrobimy własne dyniowe lampiony” – zawołała. Pola nieśmiało wyjrzała. „A co, jeśli będą straszne?” – zapytała. „Nie! Zrobimy je śmieszne i kolorowe” – odpowiedziała Ruda.

Więc Pola wzięła głęboki oddech i poszła z przyjaciółmi do starej szopy. Tam każdy dostał małą dynię. Mądrala pokazała, jak wyciąć uśmiech, a Kłębek narysował na swojej gwiazdki. Pola zrobiła dynię z wielkimi, okrągłymi oczami – takimi jak jej własne, pełne ciekawości.

Kiedy lampiony zapłonęły, las wypełnił się miękkim, złotym światłem. Pola spojrzała na swoją dynię i uśmiechnęła się. „Wcale nie jest straszna! Jest przyjazna!” – powiedziała. Sowa Mądrala dodała: „Halloween to magia, którą sami tworzymy”.

Razem poszli na polanę, gdzie czekały inne zwierzęta. Każdy niósł swój lampion. Pola poczęstowała wszystkich słodkimi jagodami, które zebrała. „Dziękuję, Polu! Jesteś odważna i dobra” – szepnęła Ruda. Pola poczuła, jak ciepło rozlewa się w jej sercu.

Tej nocy, gdy gwiazdy rozświetliły niebo, Pola wróciła do norki. Mama pogłaskała ją po uszku. „Śpij dobrze, moja mała zajączko. Pamiętaj, że w halloween najważniejsze jest to, by być razem i dawać innym blask”. Pola zamknęła oczy, a wokół niej tańczyły złote iskierki z dyniowych lampionów. I tak, w ciszy i spokoju, zapadła w sen.