Mała gwiazdka Tika

— Bajka do czytania —

Na ogromnym, ciemnym niebie, pełnym migoczących gwiazd, mieszkała mała gwiazdka o imieniu Tika. Była jeszcze bardzo mała i świeciła delikatnym, srebrzystym blaskiem. Każdej nocy patrzyła na większe gwiazdy, które świeciły tak mocno i pięknie, i bardzo chciała być taka jak one.

Pewnego wieczoru Tika postanowiła spróbować świecić mocniej. Wstrzymała dech, napięła wszystkie swoje świetlne siły i... nic się nie stało. Jej blask pozostał taki sam, cichy i spokojny. Zasmucona opuściła swoje miejsce i usiadła na krańcu Drogi Mlecznej.

Wtedy podeszła do niej stara, mądra gwiazda o imieniu Stella. Stella miała srebrzyste włosy i świeciła ciepłym, złotym światłem. 'Dlaczego jesteś smutna, Tiko?' – zapytała. 'Chcę być wielka i jasna, ale nie potrafię' – wyszeptała Tika.

Stella uśmiechnęła się łagodnie. 'Każda gwiazda ma swój własny blask. Niektóre świecą mocno, inne delikatnie, ale wszystkie są potrzebne. Twój cichy blask jest wyjątkowy – widzą go dzieci, które boją się ciemności, i pomaga im zasnąć'.

Tika spojrzała w dół na Ziemię. Zobaczyła małego chłopca leżącego na trawie i patrzącego w niebo. Chłopiec uśmiechał się, patrząc właśnie na nią. 'Widzisz?' – powiedziała Stella. 'Twoje światło daje mu radość. To najważniejsze'.

Od tej nocy Tika przestała się martwić. Zamiast starać się świecić mocniej, po prostu cieszyła się swoim blaskiem. Każdej nocy tańczyła z innymi gwiazdami, a jej srebrzyste światło rozlewało się po niebie jak delikatny welon.

Gdy nastała głęboka noc, Tika poczuła się zmęczona i szczęśliwa. Zamknęła swoje małe oczka i zapadła w spokojny sen, kołysana przez gwiazdowy wiatr. Na Ziemi chłopiec również ziewnął i zasnął, a w jego snach mała gwiazdka świeciła najpiękniej ze wszystkich. I tak każdej nocy Tika uczy się, że prawdziwe piękno jest w byciu sobą.