Ola i jej skarpetki pełne mocy

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku Szczęśliwe Grządki mieszkała dziewczynka o imieniu Ola. Odkąd tylko nauczyła się chodzić, uwielbiała biegać, skakać i przewracać koziołki. – Ola ma energię jak mały wulkan – śmiali się rodzice. Ale najbardziej na świecie Ola chciała nauczyć się stania na rękach.

Pewnego popołudnia Ola wyciągnęła z szuflady swoje ulubione skarpetki w czerwono-żółte paski. – Dzisiaj spróbuję – powiedziała stanowczo. Rozłożyła matę na podłodze w swoim pokoju, stanęła na czworakach i uniosła jedną nogę do góry.

Nagle drzwi do pokoju otworzyły się z lekkim skrzypnięciem. W progu stała babcia z uśmiechem od ucha do ucha. – Ojej, Olinko, widzę że ćwiczysz gimnastykę. Pamiętaj, że najważniejsze to nie spieszyć się i słuchać swojego ciała. – Babcia opowiedziała Oli, że jako dziecko też uwielbiała gimnastykę, ale najpierw musiała nauczyć się balansować.

Razem ułożyły na podłodze poduszki, żeby było miękko, gdyby Ola się zachwiała. Babcia pokazała jej, jak bezpiecznie próbować stania na rękach przy ścianie. – Trzymaj się prosto, głowa między ramionami – tłumaczyła cierpliwie.

Ola próbowała raz, drugi, trzeci. Czasem udało jej się unieść nogi na sekundę, a czasem zabawnie przewracała się na bok – wprost na poduszki. Za każdym razem wybuchała śmiechem, a babcia klaskała. – Widzisz, gimnastyka uczy nas też radzenia sobie z upadkami – mówiła.

Po wielu próbach Ola poczuła energię w dłoniach i nogach. Kiedy po raz kolejny spróbowała stanąć na rękach, nagle jej nogi znalazły się w powietrzu, a ciało wyprostowało jak struna. Ola uniosła się i przez kilka sekund stała na rękach, czując, że potrafi wszystko!

– Udało się, babciu! – krzyknęła radośnie, po czym delikatnie opuściła stopy na podłogę. Babcia przytuliła ją mocno. – Jesteś dzielna i wytrwała. Zapamiętaj: w gimnastyce najważniejsza jest zabawa i to, by nigdy się nie poddawać.

Wieczorem Ola leżała już w łóżku, owinięta w mięciutką kołderkę. Przymknęła oczy, a w głowie kołysały jej się wspomnienia dzisiejszych ćwiczeń. Czuła przyjemne ciepło w nogach i ramionach – to energia dnia powoli zmieniała się w senność. Babcia usiadła na brzegu łóżka i pogłaskała Olę po włosach. – Dobranoc, mała gimnastyczko. Niech ci się śni, że tańczysz wśród gwiazd – szepnęła. Ola ziewnęła szeroko i odpłynęła w spokojny sen.