Złota Brama i tajemnica bursztynowej kropli

— Bajka do czytania —

W Gdańsku, nad Motławą, mieszkała mała Zosia. Każdego ranka patrzyła z okna na Złotą Bramę i zastanawiała się, czy za nią kryje się coś niezwykłego.

Pewnego dnia Zosia dostała od babci bursztynowy wisiorek. W środku kropli lśniło maleńkie światełko, jakby uwięziony promyk słońca.

„To niezwykły bursztyn” – powiedziała babcia. „Kiedy przyłożysz go do ucha, usłyszysz szum morza i stare opowieści.”

Zosia przyłożyła bursztyn do ucha i nagle zobaczyła przed sobą małego duszka w żeglarskiej czapce. „Jestem Neptunkiem” – przedstawił się duszek. „Znam każdy zakamarek Gdańska!”

Neptunek zaprowadził Zosię na Długi Targ. Pokazał jej fontannę Neptuna i szeptał: „Jeśli wrzucisz do niej swoją bursztynową kroplę, wypłynie stąd dobro dla całego miasta.”

Zosia zawahała się. Kropla była od babci, bardzo cenna. Ale duszek dodał: „Nie bój się, gdy dzielisz się skarbem, on wraca do ciebie w innej postaci.”

Dziewczynka zamknęła oczy i wrzuciła bursztyn do fontanny. Woda zaszumiała, a z niej wyskoczyły srebrne rybki i zaczęły tańczyć wokół Złotej Bramy. Wszystkie latarnie w Gdańsku zapłonęły ciepłym blaskiem.

„Zobacz” – powiedział Neptunek. „Twój mały gest sprawił, że miasto stało się jaśniejsze. A bursztyn? Popatrz w górę!” Zosia spojrzała na niebo i zobaczyła setki gwiazd błyszczących jak bursztyn.

Zmęczona, ale szczęśliwa Zosia wróciła do domu. Babcia czekała z kołysanką, a na poduszce leżała nowa bursztynowa kropla – podarunek od Neptunka. „Dobranoc, Zosiu” – szepnęła babcia. „Gdańsk zawsze będzie twoim przyjacielem.”