Franklin i gwiazdka przyjaźni

— Bajka do czytania —

Mały żółwik Franklin mieszkał w zielonej łące obok lśniącego stawu. Miał najpiękniejszą muszelkę na świecie – lśniącą, gładką i błyszczącą jak księżyc. Każdego dnia bawił się nią, kręcąc w kółko i podrzucając do góry.

Pewnego dnia do Franklina przyszedł zajączek Kicuś. Zobaczył muszelkę i westchnął: – Och, jaka piękna! Czy mogę się nią pobawić?

Franklin przytulił muszelkę do siebie. Bardzo ją lubił i bał się, że Kicuś mu ją zniszczy. – To moja ulubiona – szepnął. Kicuś spuścił uszy i odszedł smutny.

Franklin patrzył za przyjacielem i zrobiło mu się jakoś dziwnie. Muszelka nie cieszyła go tak jak wcześniej. Pomyślał: „Może gdybym się podzielił, obaj bylibyśmy szczęśliwi”.

Pobiegł więc za Kicusiem i zawołał: – Kiciusiu, chodź! Pobawimy się razem! Możesz kręcić muszelką, a ja będę skakać i robić fikołki.

Kicuś uśmiechnął się od ucha do ucha. Razem kręcili muszelką, śmiali się i tańczyli wśród stokrotek. Franklin zobaczył, że dzielenie się sprawia, że radość jest dwa razy większa.

Gdy słońce schowało się za chmurkami, mama Franklina zapaliła małą lampkę w domku żółwików. Franklin położył się obok muszelki i szepnął: – Dziękuję, że nauczyłaś mnie dzielić.

Na niebie zaświeciły pierwsze gwiazdy. Franklin zamknął oczy, a wokół zapanowała cisza. Dobranoc, mały żółwiki, dobranoc, gwiazdko przyjaźni – szumiał wiatr.

I tak Franklin zasnął spokojnie, wiedząc, że najpiękniejsze rzeczy to te, którymi można się podzielić z innymi.