Franklinek i Gwiazdka Przyjaźni

— Bajka do czytania —

Mały lisek Franklinek mieszkał w przytulnej norce pod wielkim dębem. Każdego wieczoru, gdy gwiazdy zaczynały migotać na niebie, Franklinek wyjmował swoją ulubioną zabawkę – miękkiego, pluszowego misia o imieniu Gucio. Misio był jego najlepszym przyjacielem, ale Franklinek trzymał go tylko dla siebie.

Pewnego dnia do norki zapukała wiewiórka Kiki. – Franklinek, czy mogę pobawić się z Gucia? – zapytała nieśmiało. Franklinek zmarszczył nosek i przytulił misia mocniej. – Nie, Gucio jest tylko mój! – powiedział i zamknął drzwi.

Kiki odeszła smutna, a Franklinek poczuł dziwny ciężar w serduszku. Położył Gucia na poduszce i westchnął. – Dlaczego nie jestem szczęśliwy, skoro mam ciebie? – zapytał misia. Gucio milczał, ale jego pluszowe oczka wydawały się mówić: „Spróbuj się podzielić”.

Następnego ranka Franklinek wziął głęboki oddech i pobiegł do Kiki. – Kiki, chcesz pobawić się z Gucia? – zapytał, wyciągając misia. Kiki uśmiechnęła się szeroko. – Naprawdę? Dziękuję! – zawołała i przytuliła Gucia.

Razem zbudowali domek z klocków, a Gucio był strażnikiem. Franklinek zauważył, że zabawa z Kiki jest o wiele weselsza niż samotne siedzenie w norce. Śmiech wiewiórki rozbrzmiewał jak dzwoneczki.

Wieczorem Kiki podziękowała Franklinowi i podarowała mu mały kamyk w kształcie serca. – To za twoją dobroć – powiedziała. Franklinek schował kamyk do kieszonki i poczuł ciepło w brzuszku.

Od tamtej pory Franklinek często dzielił się Gucia z innymi zwierzętami: z zajączkiem, sówką i jeżykiem. Każdy przynosił coś od siebie – orzeszka, piórko, listek – a norka stała się najweselszym miejscem w lesie.

Tej nocy, gdy gwiazdy zapaliły się na niebie, Franklinek położył się obok Gucia i kamyka w kształcie serca. Zamknął oczy, słysząc cichy szum liści i śpiew świerszczy. – Dobranoc, przyjaciele – szepnął i zasnął spokojnie, otulony ciepłem dzielenia się.