Kolorowe skrzydła Kasi i Mai

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku, gdzie domy były pomalowane na pastelowe kolory, mieszkały dwie przyjaciółki – Kasia i Maja. Kasia uwielbiała rysować kredkami i marzyła o tym, by latać jak ptak. Maja z kolei świetnie tańczyła i potrafiła ułożyć wiersz o wszystkim, co zobaczyła. Każdego dnia bawiły się razem na placu zabaw, ale czasem – gdy któraś z nich zrobiła coś lepiej – ta druga smutniała.

Pewnego popołudnia Kasia przyniosła na plac zabaw swoje nowe, kolorowe kredki. Narysowała ogromnego motyla o skrzydłach pełnych wzorów. 'Zobacz, jaki piękny!' powiedziała z dumą. Maja spojrzała na rysunek i poczuła, że jej wiersze są mniej ważne. 'Ja też chcę rysować tak ładnie...' szepnęła cicho, ale Kasia tego nie usłyszała.

Następnego dnia Maja przyniosła swoją ulubioną książkę z wierszami i zatańczyła do rytmu słów. Kręciła się jak wiatraczek, a sukienka falowała wokół niej. 'Mogłabym tak tańczyć godzinami!' zawołała. Kasia patrzyła i westchnęła. 'Ja nigdy nie będę tak zgrabna...' pomyślała, odwracając wzrok.

Wieczorem, przed snem, mamy obu dziewczynek opowiedziały im bajki o ptakach, które mają różne kolory piór, ale wszystkie potrafią śpiewać. Kasia zamknęła oczy i wyobraziła sobie, jak jej kredki zmieniają się w skrzydła. Maja śniła, że jej wiersze stają się muzyką, która porusza cały świat.

Rano Kasia wpadła na pomysł: 'Maju, a gdybyśmy połączyły nasze talenty? Narysuję dla ciebie obrazek, a ty napiszesz do niego wiersz!' Maja uśmiechnęła się szeroko. 'A potem zatańczymy razem do tego wiersza!' – dodała. I tak spędziły cały dzień: tworzyły, śmiały się i uczyły od siebie nawzajem.

Kiedy słońce zaczęło zachodzić, przyjaciółki usiadły na ławce i patrzyły na niebo. 'Wiesz, Maja, każdy z nas ma coś wyjątkowego. Twój taniec jest jak magia, a moje rysunki – jak okna do innych światów. Razem jesteśmy silniejsze.' Maja przytuliła Kasię i dodała: 'To prawda. Nie musimy być takie same, żeby być wspaniałymi przyjaciółkami.'

Zapadł zmierzch. Dziewczynki wróciły do domów, a ich serca były lekkie jak piórka. Kasia powiesiła rysunek motyla nad łóżkiem, a Maja zapisała w zeszycie: 'Przyjaźń to nie bycie lepszym, ale bycie razem.'

Noc otuliła miasteczko ciszą. Gwiazdy migotały jak iskierki, a z okien domów sączyło się ciepłe światło. Kasia i Maja spały spokojnie, wiedząc, że jutro znów będą się razem bawić – każda inna, a jednak idealnie do siebie dopasowane. Dobranoc, małe przyjaciółki.