Bajka o Iskierce, która uczyła się czekać

— Bajka do czytania —

W dalekim zakątku nieba, za najwyższymi chmurami, mieszkała mała gwiazdka o imieniu Iskierka. Każdej nocy patrzyła na inne gwiazdy, które świeciły jasno i dumnie, i marzyła, by sama kiedyś tak rozbłysnąć. Ale Iskierka była jeszcze bardzo mała i świeciła tylko delikatnym, migotliwym światełkiem.

Pewnego wieczoru Iskierka poleciała do starej, mądrej Luny, księżycowej wróżki, która znała tajemnice nieba. „Luno, dlaczego inne gwiazdy świecą tak pięknie, a ja tylko mrugam słabo?” – spytała z niepokojem. Luna uśmiechnęła się ciepło i odpowiedziała: „Każda gwiazda ma swój czas. Musisz nauczyć się czekać i cierpliwie zbierać siły.”

Iskierka nie rozumiała. „Czekać? Ale ja chcę świecić już teraz!” – zawołała. Postanowiła więc spróbować sama. Skakała z chmury na chmurę, próbując zapalić się mocniej, ale jej blask stawał się tylko słabszy i bardziej zmęczony. W końcu usiadła na małym obłoczku i zasmucona patrzyła w dół na Ziemię.

Nagle zobaczyła chłopca, który siedział na ławce w parku i patrzył w niebo. Chłopiec miał na imię Tomek i właśnie uczył się jeździć na rowerze bez bocznych kółek. Próbował wiele razy, ale ciągle upadał. Iskierka widziała, jak Tomek wstaje, otrzepuje spodnie i próbuje jeszcze raz. Po wielu próbach w końcu pojechał prosto, a jego oczy zaświeciły radością.

Iskierka zrozumiała wtedy, co znaczy czekać i próbować. Każda gwiazda, tak jak Tomek, potrzebuje czasu, by rozbłysnąć w pełni. Postanowiła być cierpliwa. Każdej nocy ćwiczyła swoje migotanie, dodawała odrobinę blasku, aż pewnej nocy, gdy spojrzała w dół, zobaczyła swoje odbicie w jeziorze – świeciła pięknie i mocno!

Od tej pory Iskierka wiedziała, że cierpliwość i wytrwałość to skarby, które czynią gwiazdy najjaśniejszymi. A gdy ktoś na Ziemi patrzył w niebo i widział jej blask, uśmiechał się, bo czuł, że warto czekać na swoje marzenia.

Iskierka, już jako dorodna gwiazda, co wieczór przypominała sobie słowa Luny i uśmiechała się do Tomka, który teraz ścigał się na rowerze z przyjaciółmi. Wiedziała, że każdy ma swoją drogę i swój czas, by zabłysnąć.