Maja i mały dzidziuś

— Bajka do czytania —

Pewnego słonecznego popołudnia Maja bawiła się w ogrodzie pod starym dębem. Słońce grzało przyjemnie, a w powietrzu unosił się zapach kwiatów. Nagle usłyszała ciche, smutne pisknięcie. Rozejrzała się i pod krzakiem róż zobaczyła malutkiego ptaszka. Był cały szary, z rozczochranymi piórkami i trząsł się ze strachu. Wyglądał jak kłębek waty.

Maja ostrożnie wzięła go w dłonie. Ptaszek był ciepły i delikatny, a jego serduszko biło bardzo szybko. – Nie bój się, mały dzidziusiu – szepnęła Maja. – Pomogę ci, już jesteś bezpieczny.

Zaniosła ptaszka do domu. W małym pudełku wyścieliła miękką watą i położyła go tam. Dała mu kilka okruszków chleba i kropelkę wody w plastikowej nakrętce. Ale ptaszek nie chciał jeść. Patrzył tylko w górę, jakby czegoś szukał. Jego dziobek otwierał się cichutko.

Maja próbowała go rozweselić. Śpiewała mu cichutko piosenki i głaskała po główce. Mówiła: – Zobacz, jakie masz ładne piórka. Ale ptaszek wciąż był smutny. Jego oczka robiły się coraz bardziej mokre, jakby zaraz miał zapłakać. Maja pomyślała: – Może tęskni za mamą? Każdy dzidziuś potrzebuje swojej mamy.

Wtedy przypomniała sobie, że ptaszki mieszkają w gniazdach na drzewach. Wybiegła do ogrodu i spojrzała w górę. Na starym dębie, wysoko wśród liści, zobaczyła gniazdo. Siedziała w nim duża ptasia mama, która wyglądała bardzo zmartwiona. Maja wiedziała, że to ta sama mama.

Maja wzięła pudełko, ostrożnie wdrapała się na drabinę i położyła małego dzidziusia obok mamy. Ptasia mama natychmiast przykryła go skrzydłem, a mały ptaszek zaczął radośnie ćwierkać. Mama ptak podziękowała Mai, machając skrzydłami.

Tej nocy Maja leżała w łóżku i patrzyła przez okno na gwiazdy. Czuła się szczęśliwa, bo wiedziała, że zrobiła coś dobrego. Zamknęła oczy i pomyślała: – Każdy dzidziuś potrzebuje swojej mamy, a czasem najlepszą pomocą jest oddać go tam, gdzie jest jego dom. I zasnęła spokojnie, a księżyc świecił nad ogrodem i wszystkie ptaszki spały cichutko.