Bajka o maleńkich pomocnikach w chmurach

— Bajka do czytania —

Wysoko nad ziemią, gdzie chmury są miękkie jak poduszki, mieszkały maleńkie dzidziusie. Każde z nich miało swoje zadanie – jedno liczyło gwiazdy, drugie podlewało tęczę, a trzecie malowało motylom skrzydła. Dziś jednak wydarzyło się coś niezwykłego.

Wśród puchatych obłoków, gdzie słońce układa się do snu, znajdowała się niezwykła kraina – Chmurkolandia. To tutaj mieszkały dzidziusie, malutkie stworki z przezroczystymi skrzydłami i oczami pełnymi blasku. Każdego wieczoru, gdy na niebie pojawiały się pierwsze gwiazdy, dzidziusie zabierały się do pracy. I choć wszystkie były bardzo małe, razem potrafiły zdziałać cuda.

Pewnego wieczoru, najstarszy dzidziuś o imieniu Świetlik zawołał: – Dziś mamy wielkie zadanie! Musimy przygotować iskierki dobrych snów dla wszystkich dzieci na ziemi! Każdy z nas musi pomóc – jeden zbierze promienie księżyca, drugi zapakuje uśmiechy, a trzeci posypie je brokatem z piany chmur. Tylko razem damy radę!

Wszystkie dzidziusie zaczęły biegać i krzątać się wśród obłoków. Jeden złapał promień księżyca w słoik, drugi nazbierał uśmiechy z tęczowych baniek mydlanych, a trzeci delikatnie dmuchał na chmury, by zrobiły się puszystej piany. Jednak mały dzidziuś Iskierka zgubił się w gąszczu gwiazd i nie wiedział, co ma robić. Usiadł na skraju chmury i zaczął płakać.

Świetlik zobaczył Iskierkę i natychmiast przyleciał do niego. – Co się stało, mój mały przyjacielu? – zapytał. Iskierka wyszeptał: – Nie umiem znaleźć swojego zadania, wszystko wydaje się takie trudne. Świetlik uśmiechnął się i powiedział: – Nie musisz robić wszystkiego sam. Poproś innych o pomoc, a sam też pomóż im. Każdy z nas jest mały, ale razem jesteśmy wielcy.

Iskierka otarł łzy i poprosił sąsiednie dzidziusie o pomoc. Jeden pomógł mu znaleźć słoik na promienie, drugi pokazał, jak zbierać uśmiechy, a trzeci nauczył dmuchać pianę. Wkrótce wszystkie dzidziusie pracowały razem, a ich śmiech niósł się echem po całej Chmurkolandii. Iskierka poczuł, że jest częścią czegoś wspaniałego.

Gdy iskierki dobrych snów były gotowe, dzidziusie rozsypały je nad ziemią. Każdy maluch poczuł ciepło i spokój, a ich sny stały się kolorowe i radosne. Tej nocy wszystkie dzieci na ziemi uśmiechały się przez sen, bo wiedziały, że ktoś o nich pamięta.

Gdy księżyc zaszedł, dzidziusie wróciły do domów z chmurek. Iskierka przytulił Świetlika i szepnął: – Dziękuję, że mnie nauczyłeś, jak ważne jest pomaganie i proszenie o pomoc. Od tej pory każdego wieczoru dzidziusie pracowały razem, a ich przyjaźń rosła z każdą iskierką. I tak, kochanie, ty też możesz każdej nocy pomagać innym – chociażby przez dobry sen. Dobranoc, kochane dziecko.

W Chmurkolandii zapadła cisza. Gwiazdy mrugały łagodnie, a dzidziusie otuliły się chmurkami i zasnęły. Na ziemi też zrobiło się cicho i spokojnie. Śpij słodko, maleńki.