Dynia Dyzio

— Bajka do czytania —

Na wielkim, słonecznym polu, gdzie rosły złociste dynie, mieszkała jedna malutka dynia o imieniu Dyzio. Była okrągła, ale trochę krzywa, a jej skórka miała śmieszne, pomarańczowe plamki. Inne dynie były większe, idealnie gładkie i wszyscy je chwalili. Dyzio często myślał: „Czy ktoś kiedyś pokocha mnie takiego, jaki jestem?”

Pewnego dnia wiatr, który przelatywał nad polem, szepnął Dyzio do ucha: „Nie martw się, mała dynio. Każdy kryje w sobie coś wyjątkowego. Może jeszcze nie wiesz, do czego jesteś stworzony.” Dyzio westchnął i popatrzył w niebo.

Tego samego popołudnia na pole przyszła mała dziewczynka o imieniu Zosia. Szukała dyni, która zmieściłaby się w jej plecaku. Chciała zrobić swojemu chomikowi przytulny domek. Oglądała wielkie, okrągłe dynie, ale wszystkie były za duże.

Wtedy zauważyła Dyzio. „Jaka śmieszna i urocza!” – powiedziała z uśmiechem. Podniosła go delikatnie i przycisnęła do policzka. Dyzio poczuł ciepło i radość, jakiej nigdy wcześniej nie zaznał.

Zosia zabrała Dyzio do swojego pokoju. Wycięła w nim małe okienko, włożyła miękką poduszkę i położyła chomika w środku. Chomik fajnie się wiercił, a Dyzio czuł, że jest dokładnie tam, gdzie powinien być.

Wieczorem Zosia postawiła Dyzio na parapecie. Księżyc świecił przez okienko, a na niebie pojawiły się gwiazdy. „Jesteś najwspanialszą dynią na świecie” – szepnęła Zosia i pogłaskała Dyzio po pomarańczowych plamkach.

Dyzio zamknął oczy. Słyszał tylko spokojny oddech chomika i bicie własnego serca. Czuł, że bycie innym wcale nie jest złe – to właśnie sprawiło, że został wybrany. Otuliła go cisza i sen.