Dyniowa cierpliwość

— Bajka do czytania —

Kicuś, mały króliczek, bawił się w ogrodzie. Nagle znalazł coś małego i okrągłego – to było nasionko dyni. Pokazał je mamie.

Mama powiedziała: „To nasionko dyni. Jeśli je zasadzisz i będziesz o nie dbać, wyrośnie z niego wielka dynia.” Kicuś był zachwycony.

Zasadził nasionko w ziemi i podlewał je codziennie. Ale dzień mijał, a nic nie rosło. Kicuś był niecierpliwy. Pytał mamę: „Dlaczego dynia nie rośnie?” Mama odpowiadała: „Musisz być cierpliwy, kochanie.”

Minął tydzień. Kicuś prawie stracił nadzieję. Ale pewnego ranka zobaczył mały zielony pęd. „Urosło!” – zawołał. Cieszył się bardzo.

Pęd rósł dalej. Pojawiły się liście, a potem żółty kwiat. Kicuś dbał o roślinkę każdego dnia. Aż pewnego dnia zobaczył małą zieloną kuleczkę – to była dynia.

Dynia rosła i robiła się coraz większa, a jej kolor zmieniał się z zielonego na pomarańczowy. Kicuś był dumny. Nauczył się czekać i dbać o coś z miłością.

Wieczorem, gdy zaszło słońce, Kicuś spojrzał na swoją dynię. W blasku księżyca dynia lśniła pomarańczowo. Kicuś uśmiechnął się i poszedł do swojego łóżeczka. Zamknął oczy i pomyślał: „Cierpliwość jest piękna, tak jak moja dynia.” I zasnął spokojnie.