Dodo i tajemnica nocy

— Bajka do czytania —

Mały dinozaur Dodo mieszkał w zielonej dolinie. Codziennie bawił się z przyjaciółmi, ale gdy zachodziło słońce, robił się smutny. Bał się ciemności.

Mama dinozaur mówiła mu, że noc jest piękna, ale Dodo nie chciał słuchać. Kładł się do łóżka i zamykał oczy, ale bał się otworzyć.

Pewnego wieczoru Dodo postanowił wyjść na łąkę. Zobaczył małe światełka – to były robaczki świętojańskie. Tańczyły w powietrzu jak maleńkie gwiazdy.

Jeden robaczek usiadł na nosie Dodo. „Nie bój się” – powiedział cichutko. „Noc to czas, gdy gwiazdy świecą najjaśniej.”

Dodo spojrzał w górę. Na niebie błyszczały tysiące gwiazd. Wyglądały jak małe iskierki rozrzucone po granatowym kocu. Było pięknie.

Robaczek zaprowadził Dodo na wzgórze. Stamtąd widać było całą dolinę w blasku księżyca. Drzewa srebrzyły się, a trawa lśniła. Dodo poczuł się odważny.

Wrócił do domu i położył się spać. Tym razem nie zamknął oczu, tylko patrzył w okno na gwiazdy. Uśmiechnął się i powoli zasnął.

Mama pocałowała go w czoło. „Dobranoc, mały odkrywco” – szepnęła. Wokół zapanowała cisza, a gwiazdy cicho migotały na niebie.