Bajka o czarownicy, która zgubiła różdżkę

— Bajka do czytania —

W małym, kolorowym domku na skraju lasu mieszkała mała czarownica Zosia. Miała długie, rude włosy splecione w warkocz i nosiła fioletową sukienkę w gwiazdki. Każdego ranka Zosia ćwiczyła czary, ale najbardziej lubiła czarować dla swoich przyjaciół – wiewiórki Kitki i sowy Mądraliny.

Pewnego dnia Zosia postanowiła przygotować niespodziankę dla mamy – chciała zaczarować dynię w złoty powóz. Wyjęła swoją ulubioną różdżkę, machnęła nią i… nic się nie stało. Machnęła jeszcze raz, ale dynia pozostała zwykłą dynią. Zosia spojrzała na różdżkę i ze zgrozą odkryła, że na jej końcu brakuje małego, błyszczącego kryształka. – O nie! Zgubiłam kryształ! – zawołała z rozpaczą.

Zosia wybiegła z domu i zaczęła szukać kryształka w ogrodzie. Przepatrzyła każdy krzaczek, każdy kwiatek, ale nigdzie go nie było. Usiadła na kamieniu i smutno zwiesiła głowę. Wtedy zza krzaka wyskoczyła Kitka, wiewiórka z puszystym ogonem. – Co się stało, Zosiu? – zapytała. – Zgubiłam kryształ z różdżki i nie mogę już czarować – odpowiedziała Zosia ze łzami w oczach.

Kitka pogłaskała ją po ramieniu. – Nie martw się, pomożemy ci szukać! – powiedziała. Zawołała Mądralinę, sowę, która widziała wszystko z góry. Mądralina przyleciała i usiadła na gałęzi. – Widziałam coś błyszczącego przy starym dębie – powiedziała. Zosia, Kitka i Mądralina pobiegły w tamtą stronę. Pod dębem leżał mały, srebrny listek, ale to nie był kryształ.

Zosia westchnęła. – Już nigdy nie będę mogła czarować – szepnęła. Wtedy Mądralina powiedziała: – A może magia nie jest tylko w różdżce? Może prawdziwa magia jest w tobie? Zosia spojrzała na nią zdziwiona. – Co masz na myśli? – zapytała. – Pamiętasz, jak wczoraj pomogłaś Kitce znaleźć orzechy? Albo jak rozweseliłaś płaczącego jeżyka? To też była magia – odpowiedziała sowa.

Zosia uśmiechnęła się. – Masz rację! – zawołała. Podeszła do dyni, położyła na niej rękę i powiedziała: – Chcę, żebyś była piękna i smaczna dla mamy. Dynia nagle zaczęła świecić ciepłym blaskiem i zmieniła się w złoty powóz. Zosia aż podskoczyła z radości. – Udało się! – krzyknęła. Kitka i Mądralina klaskały w łapki i skrzydła.

Wieczorem Zosia wróciła do domu, a mama uściskała ją mocno. – Jesteś moją małą czarodziejką – powiedziała. Zosia położyła się do łóżka, a przez okno wpadały gwiazdy. – Dobranoc, mamo – szepnęła. – Dobranoc, Zosiu – odpowiedziała mama. I Zosia zasnęła spokojnie, wiedząc, że najważniejsza magia jest w sercu.