Tupi i spokojna noc

— Bajka do czytania —

W wielkiej, zielonej dolinie, gdzie wysokie paprocie sięgały nieba, mieszkał mały triceratops o imieniu Tupi. Miał trzy małe rogi na głowie i wielkie, okrągłe oczy pełne ciekawości.

Pewnego wieczoru, gdy księżyc wzeszedł nad doliną, a wszystkie dinozaury poszły spać, Tupi wiercił się w swoim gnieździe z miękkich liści. Jego rogi wydawały mu się za ciężkie, a każda próba zamknięcia oczu kończyła się westchnieniem. – Nie mogę zasnąć – szepnął do siebie. Próbował liczyć dinozaury, ale myśli uciekały mu jak małe jaszczurki.

W końcu wstał i cichutko wyszedł na polanę. Nocne powietrze pachniało wilgotną ziemią i słodkimi kwiatami. Nad nim rozciągało się ogromne, granatowe niebo usiane błyszczącymi punktami. – Jakie piękne – pomyślał Tupi, ale nadal czuł się niespokojny. Usiadł pod starą sekwoją i westchnął.

Nagle usłyszał cichy szelest skrzydeł. To była Pteri, mała pterodaktyla, która często latała nocą. – Czemu nie śpisz, Tupi? – zapytała przyjaźnie, siadając obok na gałęzi. Tupi opowiedział jej o swoich kłopotach. Pteri uśmiechnęła się i powiedziała: – Kiedy ja nie mogę spać, patrzę na gwiazdy i liczę je po kolei. Spróbuj!

Tupi podniósł wzrok. Pierwsza gwiazda świeciła jasno. – Jedna – powiedział cicho. Druga migała jak małe oczko. – Dwie… Trzy… Cztery… – Liczył razem z Pteri, a jego oddech stawał się coraz spokojniejszy. Każda gwiazda przypominała mu coś miłego: uśmiech mamy, śpiew ptaków, ciepło słońca.

Po kilku minutach Tupi poczuł, że powieki mu ciążą. – Dziękuję, Pteri – szepnął. Pteri machnęła skrzydłem na pożegnanie i odleciała w stronę księżyca. Tupi wstał i powoli wrócił do swojego gniazda. Liście były miękkie, a rogi nagle wydały mu się lżejsze.

Położył głowę na mchu i zamknął oczy. Przed sobą widział jeszcze migoczące gwiazdy, jakby tańczyły mu pod powiekami. Otuliła go cisza, przerywana tylko cichym szumem wiatru. Tupi uśmiechnął się – czuł się bezpiecznie i spokojnie.

I tak Tupi zapadł w głęboki sen, a gwiazdy tańczyły nad nim cichutko. Dobranoc, mały dinozaurze. Niech noc będzie dla ciebie łagodna jak piórko pterodaktyli.