Bajka o deszczu

— Bajka do czytania —

W wysokiej, puszystej chmurze nad zielonym lasem narodziła się mała kropelka o imieniu Kropka. Była przeźroczysta jak kryształ i pełna ciekawości świata. Pewnego dnia, gdy chmura stała się ciężka od wody, Kropka wraz z innymi kropelkami zaczęła powoli opadać w dół, ku tajemniczemu lasowi, który widziała tylko z góry.

Kropka wirowała radośnie w powietrzu, obserwując jak wszystko wokół niej staje się coraz większe. Najpierw minęła korony wysokich drzew, których liście delikatnie muskały ją przy powitaniu. 'Ojej, jakie to wszystko ogromne!' - pomyślała zachwycona, czując na swojej drodze ciepłe powiewy wiatru.

W końcu Kropka wylądowała na szerokim liściu paproci, który delikatnie się pod nią ugiął. Rozejrzała się dookoła - las był pełen dźwięków: śpiewu ptaków, szelestu liści i cichego pomruku strumyka. Nagle usłyszała cichutkie 'psst' - to mała ślimaczyca Basiula wyjrzała ze swojej muszli. 'Witaj w lesie, Kropko!' - powiedziała z uśmiechem.

Kropka i Basiula szybko się zaprzyjaźniły. Ślimaczyca pokazała Kropce najpiękniejsze zakątki lasu: polanę pełną kwiatów, które piły deszczową wodę, oraz stary dąb, którego korzenie tworzyły małe bajorko. 'Widzisz, każda kropelka jest tu potrzebna' - wyjaśniła Basiula, wskazując na rośliny rozkwitające dzięki deszczowi.

Nagle Kropka zauważyła smutną roślinkę, której liście były zwinięte z braku wody. Bez wahania zsunęła się z liścia paproci prosto do ziemi wokół rośliny. 'Dziękuję!' - szepnęła roślinka, prostując swoje listki. Kropka poczuła się bardzo ważna - właśnie uratowała nowego przyjaciela!

Po chwili Kropka poczuła, że staje się coraz lżejsza. Unosiła się do góry, zamieniając w parę wodną. 'Nie martw się, to naturalne' - uspokoiła ją Basiula. 'Teraz wrócisz do chmury, a potem znów nas odwiedzisz'. Kropka machała łapką na pożegnanie, gdy słońce ogrzało ją swoimi promieniami.

Podróż do chmury była fascynująca! Kropka widziała z góry cały las i swoich nowych przyjaciół. W chmurze spotkała inne kropelki, które też miały swoje przygody. Opowiedziała im o lesie, ślimaczycy Basiuli i roślinkach, które potrzebują deszczu, by rosnąć.

Wieczorem, gdy słońce chyliło się ku zachodowi, Kropka wraz z innymi kropelkami ułożyła się do snu w miękkiej chmurze. Śniła o zielonym lesie, przyjaciołach i nowych przygodach, które czekają ją następnego dnia. A tymczasem na dole, w lesie, rośliny szeleściły liśćmi, dziękując deszczowi za życiodajną wodę.