Bajka o dentyście, który przyjaźnił się z zębami

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku Zębinkowo, gdzie domki wyglądały jak uśmiechnięte buzie, mieszkał zajączek Kicuś. Kicuś miał mięciutkie futerko i wielkie, okrągłe oczy, ale najbardziej na świecie bał się… dentysty. Wystarczyło, że ktoś powiedział „pan doktor od ząbków”, a Kicuś chował się pod łóżko i trząsł jak galaretka.

Pewnego dnia mama zajączka powiedziała: – Kicusiu, jutro idziemy do pani dentystki Zosi. Musimy sprawdzić, czy twoje ząbki są zdrowe i silne. Kicuś zrobił wielkie oczy, a jego uszy opadły smutno. – Ale ja nie chcę! – zapiszczał. – Tam na pewno bolą i straszą! Mama uśmiechnęła się ciepło i pogłaskała go po głowie: – A może wcale nie musi być strasznie? Może to będzie przygoda?

Następnego dnia Kicuś szedł do gabinetu z bijącym serduszkiem. W poczekalni wisiał obrazek z uśmiechniętym krokodylem, który szczotkował zęby. Na stole leżały kolorowe książeczki. Nagle drzwi się otworzyły i stanęła w nich pani dentystka Zosia. Miała wesołe, niebieskie okulary i fartuch w żółte słoneczka. – Witaj, Kicusiu! – powiedziała radośnie. – Widzę, że masz bardzo ładne uszy. A czy wiesz, że twoje ząbki też mogą być ładne, jeśli je polubimy?

Zajączek ostrożnie wszedł do gabinetu. W środku stało wielkie, wygodne krzesło, które wyglądało jak fotel rakiety kosmicznej. – Usiądź, proszę – zaprosiła pani Zosia. – To krzesło potrafi latać w wyobraźni. Gdy na nim siedzisz, możesz polecieć do krainy słodkich marchewek. Kicuś uśmiechnął się nieśmiało i usiadł. Pani Zosia pokazała mu małe lusterko: – Zobacz, jakie masz zdrowe, białe ząbki. Ten tutaj jest trochę zmęczony, ale damy mu odpocząć. I zaczęła opowiadać historię o dzielnym ząbku, który nie chciał się bać szczoteczki.

W trakcie opowieści pani Zosia delikatnie dotknęła ząbka magicznym narzędziem, które brzęczało jak pszczółka. – To tylko woda i powietrze – szepnęła. – Żadnego bólu, obiecuję. Kicuś poczuł lekkie łaskotanie, a potem… wszystko się skończyło. Pani Zosia pokazała mu w lusterku lśniące, czyste ząbki. – Są jak perełki! – zawołał zachwycony zajączek.

Po wizycie pani Zosia dała Kicusiowi naklejkę z uśmiechniętą szczoteczką i mały kalendarz do zaznaczania szczotkowania. – Pamiętaj – powiedziała – jestem twoją przyjaciółką od ząbków. Gdy będziesz o nie dbał, one będą zdrowe i mocne. Kicuś przytulił naklejkę i obiecał, że będzie szczotkował ząbki każdego ranka i wieczora.

Od tamtej pory Kicuś nie bał się już dentysty. Gdy tylko ktoś mówił o wizycie, on uśmiechał się szeroko i mówił: – Pani Zosia to fajna dentystka. A moje ząbki są najsilniejsze w całym Zębinkowie!

Wieczorem, gdy mama kładła go spać, Kicuś leżał w łóżeczku i patrzył przez okno na gwiazdy. – Dobranoc, ząbki – szepnął cichutko. – Dobranoc, gwiazdki. I zasnął spokojnie, z uśmiechem na pyszczku, wiedząc, że jutro znów będzie szczotkował zęby i dbał o swój uśmiech.