Bajka o dentyście dla 4-latka

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku Zębowie, na skraju Wiosny Lasu, mieszkał mały królik o imieniu Kicuś. Kicuś miał puszyste uszy, różowy nosek i mnóstwo energii, ale najbardziej na świecie bał się… dentysty.

Każdego ranka, gdy mama królikowa mówiła: „Kicuś, czas myć zęby!”, Kicuś chował szczoteczkę za ucho i uciekał do ogrodu. „Po co myć zęby, skoro są takie ładne?” – mruczał, chrupiąc marchewkę. A w jego małej buzi, zęby robiły się coraz słabsze.

Pewnego dnia, na leśnej polanie, pojawił się plakat: „Doktor Mrówka – dentysta dla odważnych zwierząt”. Kicuś przeczytał go i zatrząsł się ze strachu. „Dentysta? A co jeśli będzie bolało?” – szepnął do wiewiórki Zosi. „Nie bój się, Kicuś – powiedziała Zosia. – Doktor Mrówka jest bardzo miły. Naprawia zęby, a potem daje lśniącą naklejkę!”

Kicuś postanowił sprawdzić, czy to prawda. Wszedł do gabinetu, który pachniał miętą i świeżymi jabłkami. Na fotelu siedział mały borsuk, który uśmiechał się szeroko. „Widzisz? – zawołał borsuk. – Doktor Mrówka wyleczył mój ząb, a teraz mogę jeść orzechy bez bólu!” Kicuś odetchnął z ulgą.

Doktor Mrówka, w zielonym fartuszku, pokazał Kicusiowi lusterko. „Popatrz, twoje zęby są silne, ale jedna mała plamka mówi, że trzeba je częściej myć. Pokażę ci, jak to robić, żeby było fajnie” – powiedział ciepło. Kicuś zgodził się, a doktor nauczył go piosenki: „Szczotka, pasta, ruch – zęby czyste mam, hura!”

Po wizycie Kicuś dostał od doktora Mrówki mały prezencik – pastę do zębów o smaku truskawkowym i naklejkę z uśmiechniętym ząbkiem. „Teraz już wiem, że dentysta to przyjaciel” – powiedział Kicuś do mamy, idąc do domu.

Od tego dnia Kicuś mył zęby rano i wieczorem, a przed snem opowiadał swoim pluszowym zabawkom o przygodzie u dentysty. „Nawet jeśli się boisz, warto spróbować – bo potem jest łatwiej” – mówił do misia Pysia.

Kiedy zapadł zmierzch, a na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy, Kicuś położył się do łóżka. Mama pogłaskała go po uszach i szepnęła: „Dobranoc, mój mały odważny króliku”. A Kicuś zamknął oczy, słysząc cichy szum szczoteczki, która tańczyła w jego buzi – już zawsze na dobranoc.