Czarownica Kasia i zagubiony króliczek

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym domku na skraju lasu mieszkała czarownica Kasia. Miała długą, srebrną różdżkę i puszystego, szarego kotka o imieniu Mruczek. Kasia nie była straszna – uwielbiała czarować kolorowe bańki i świecące gwiazdki.

Każdego wieczoru, gdy słońce chowało się za wzgórzami, Kasia machała różdżką i na niebie pojawiały się małe, błyszczące gwiazdki. „To dla wszystkich dzieci, żeby miały piękne sny” – mówiła do Mruczka.

Pewnego dnia, gdy Kasia podlewała kwiaty w ogródku, usłyszała cichutki płacz. To był mały, szary króliczek. „Zgubiłem się” – szlochał. „Nie mogę znaleźć drogi do swojej norki.”

Kasia pochyliła się i pogłaskała go po miękkim futerku. „Nie martw się, pomogę ci” – powiedziała ciepło. Wyjęła swoją różdżkę i delikatnie nią machnęła. Na ziemi pojawiła się ścieżka z kolorowych, świecących kamieni.

„Idź za tymi kamieniami, a zaprowadzą cię prosto do domu” – wyjaśniła czarownica. Króliczek podskoczył z radości i pobiegł ścieżką. Po chwili odwrócił się i pomachał łapką: „Dziękuję!”.

Kasia uśmiechnęła się i wróciła do swojego domku. Mruczek wskoczył jej na kolana. „Widzisz, Mruczku” – powiedziała – „najpiękniejsza magia to ta, która pomaga innym.”

Wieczorem Kasia znów wyczarowała na niebie mnóstwo gwiazdek. Jedna z nich była wyjątkowo duża i świeciła prosto nad norką króliczka. „Dobranoc, mały przyjacielu” – szepnęła.

Potem Kasia położyła się do swojego miękkiego łóżka, otuliła się kołdrą i zamknęła oczy. Mruczek zwinął się w kłębek u jej boku. W pokoju zapanowała cisza, a przez okno wpadało migotliwe światło gwiazd. „Dobranoc, świecie” – szepnęła czarownica i zasnęła spokojnie.