Czarownica Lila i przyjaźń w lesie

— Bajka do czytania —

W małym domku na skraju lasu mieszkała czarownica Lila. Miała miotłę, różdżkę i wielkie serce, ale nikt w lesie nie chciał się z nią bawić. Zwierzątka bały się jej czarodziejskich sztuczek i znikających dymków z komina.

Pewnego ranka Lila westchnęła: „Czy nikt nie chce być moim przyjacielem?” Postanowiła więc pomagać innym. Machnęła różdżką i sprawiła, że na łące zakwitły tęczowe kwiaty. Pszczółki aż zatrzepotały skrzydłami z radości.

Niedługo potem spotkała małego króliczka, który płakał. „Zgubiłem swoją ulubioną marchewkę” – piszczał. Lila uśmiechnęła się i wypowiedziała zaklęcie: „Gdzie marchewka, tam druga, za krzaczkiem w środku łąki!”

I rzeczywiście – za krzaczkiem czekała na króliczka złocista marchewka. „Dziękuję, czarownico Lila!” – zawołał króliczek i obdarował ją przytulaskiem. Od tej chwili został jej pierwszym przyjacielem.

Wieść o dobrej czarownicy rozeszła się po lesie. Sójka przyniosła orzechy, wiewiórka zaprosiła na podwieczorek. Lila z radością przyjęła każde zaproszenie, a przyjaciół przybywało z każdym dniem.

Wieczorem Lila zarządziła małą ucztę: upiekła magi-ciasteczka, co mieniły się kolorami tęczy. Zwierzęta śpiewały i tańczyły, aż do zmroku. Wszyscy byli szczęśliwi – a najbardziej Lila.

Kiedy gwiazdy zabłysły na niebie, Lila wsiadła na miotłę i poleciała ponad las. Śpiewała cichą kołysankę: „Dobry sen przynoszę, wszystkich przyjaciół proszę…”. Jej magiczna różdżka migotała jak iskierki.

Wróciwszy do domku, Lila położyła się do łóżka. Nakryła się mięciutkim kocem, a księżyc zajrzał przez okno. „Dobranoc, mój lesie, dobranoc, przyjaciele” – szepnęła i zasnęła, otulona ciszą i blaskiem gwiazd.