Magiczne Iskierki

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku, gdzie domki miały dachy pokryte mchem, a latarnie świeciły jak biedronki, mieszkała czarodziejka imieniem Lila. Nie taka jak w starych księgach – nie miała wysokiego kapelusza ani czarnego płaszcza. Lila nosiła sukienkę w kolorze nieba i uśmiechała się tak ciepło, że każdy, kto ją spotkał, od razu czuł się spokojniejszy.

Pewnego wieczoru Lila usłyszała cichutki płacz dobiegający z okna małego domku. Podeszła bliżej i zobaczyła dziewczynkę o imieniu Julka, która nie mogła zasnąć. „Gwiazdy za bardzo świecą, a księżyc jest za okrągły” – tłumaczyła Julka, tuląc pluszowego zajączka.

Lila usiadła obok na parapecie i powiedziała: „Nie martw się, mam coś, co pomoże twoim oczkom się zamknąć. To moje zaczarowane iskierki”. Wyjęła z kieszeni różdżkę – była to cieniutka gałązka z połyskującą na końcu kroplą rosy. Delikatnie machnęła, a z różdżki posypały się malutkie, złociste iskierki, które wirowały w powietrzu jak konfetti.

Julka wyciągnęła rączkę, a iskierki lądowały na jej dłoni jak puchate listki. „Zamknij oczy i wyobraź sobie, że każda iskierka to maleńkie wspomnienie z dzisiejszego dnia” – szepnęła Lila. „Pamiętasz, jak biegłaś za motylem po łące? Ta iskierka jest właśnie taka – lekka i radosna.”

Iskierki zaczęły tańczyć nad głową Julki, a dziewczynka poczuła, że robi jej się ciepło i przyjemnie. „A ta iskierka” – ciągnęła czarodziejka – „to uśmiech mamy, gdy kładła cię do łóżka. Widzisz, jest złota i delikatna.”

Julka ziewnęła szeroko. Jej powieki zrobiły się ciężkie jak płatki maku. „Czy mogę zabrać te iskierki ze sobą do snu?” – zapytała sennie. „Oczywiście” – odparła Lila. „One zostaną z tobą, dopóki nie obudzi cię poranne słoneczko. A jeśli kiedyś znowu nie będziesz mogła zasnąć, po prostu pomyśl o mnie – a iskierki przyfruną.”

Lila otuliła Julkę kołderką z gwiazd i cichutko zamknęła okno. Dziewczynka oddychała równo, a na jej twarzy błąkał się uśmiech. W pokoju unosił się zapach wanilii i spokoju.

Tej nocy nawet księżyc przygasił swoje światło, by nie przeszkadzać śpiącej Julce. A gdy mama przyszła sprawdzić, czy córka śpi, zobaczyła przez szparę w drzwiach maleńkie, złote iskierki unoszące się nad łóżkiem – i wiedziała, że czarodziejka Lila spełniła swoje zadanie.