Cyferka, która szukała swojego miejsca

— Bajka do czytania —

W krainie Liczb, na prostej linii, mieszkały sobie cyferki. Od 1 do 10 stały w równym rzędzie, każda dumna ze swojego kształtu. Ale pewnego dnia Piątka westchnęła: „Jestem taka zwyczajna. Czwórka ma ostre kąty, Szóstka śmieszny ogonek, a ja tylko stoję w środku i jestem… po prostu pięć”.

Postanowiła więc wyruszyć w świat, by znaleźć swoje miejsce. „Może gdzieś indziej będę ważniejsza” – pomyślała. Przeskoczyła nad Trójką, ominęła Dwójkę i pobiegła w stronę lasu Cyfrowego Gaju.

W lesie spotkała Kropkę. „Cześć, jestem Piątka. Czy wiesz, gdzie mogłabym być potrzebna?” – zapytała. Kropka uśmiechnęła się: „Widzisz te drzewa? Każde ma liście w liczbie od 1 do 10. Twoja piątka liści rośnie na klonie – bez ciebie to drzewo byłoby niekompletne”. Piątka spojrzała na klon i zobaczyła, że rzeczywiście brakuje właśnie pięciu liści.

Pomogła drzewu dokończyć koronę, a potem ruszyła dalej. Nad rzeką spotkała Rybkę, która liczyła fale. „Potrzebuję piątej fali, żeby dokończyć wzór” – powiedziała. Piątka wskoczyła do wody i zamieniła się w falę. Fale ułożyły się w piękny rytm: 1, 2, 3, 4, 5… i wszystkie były szczęśliwe.

Wieczorem Piątka wróciła do rzędu cyferek. Czwórka i Szóstka przywitały ją radośnie. „Gdzie byłaś? Tęskniliśmy!” – zawołały. Piątka opowiedziała o lesie i rzece. Wtedy Jedynka powiedziała: „Widzisz, Piątko? Każda z nas jest ważna. Bez ciebie nie byłoby porządku – po czwórce musi być piątka, a po piątce szóstka. Jesteś mostem, który łączy nas wszystkich”.

Piątka uśmiechnęła się. Zrozumiała, że nie trzeba być pierwszym ani ostatnim, żeby być potrzebnym. Wystarczy stać na swoim miejscu i robić to, co do nas należy. Cyferki przytuliły się do siebie i zasnęły spokojnie.

Nad krainą Liczb zapadła noc. Na niebie zaświeciły gwiazdy, a każda z nich miała swoją liczbę – od 1 do miliona. Piątka spojrzała w górę i szepnęła: „Dobranoc, gwiazdy. Dobranoc, cyferki”. I zamknęła oczy, wiedząc, że jest dokładnie tam, gdzie powinna być.