Ciuchcia Tup-Tup i wielka przygoda

— Bajka do czytania —

W małej stacyjce, otoczonej zielonymi łąkami i polnymi kwiatami, mieszkała ciuchcia o imieniu Tup-Tup. Była mała, okrąglutka i bardzo lubiła gwizdać: „Tup-tup, tup-tup!”. Każdego ranka budziła się z marzeniem, by zostać najszybszą ciuchcią na świecie.

Pewnego dnia maszynista Krzyś powiedział: „Tup-Tup, masz ważne zadanie. Musisz zawieźć list do miasteczka za górką. Pamiętaj, nie chodzi o to, by być pierwszą, ale by dotrzeć bezpiecznie i pomóc, jeśli ktoś będzie potrzebował.” Tup-Tup pokiwała kółkami i ruszyła w drogę.

Na początku tor był prosty i gładki. Tup-Tup pędziła, aż iskry leciały z komina. Nagle usłyszała smutny gwizd. To była ciuchcia Frania, która miała za dużo węgla i nie mogła ruszyć. „Pomóż mi, Tup-Tup!” – poprosiła. Tup-Tup oddała część swojego węgla i razem ruszyły dalej.

Niedaleko spotkały ciuchcię Zosię, która zgubiła gwizdek. Bez gwizdka nie mogła ostrzec innych. Tup-Tup pożyczyła jej swój zapasowy gwizdek, a Zosia z radości zagwizdała: „Dziękuję!”. Wtedy Tup-Tup poczuła, że pomaganie jest przyjemniejsze niż szybka jazda.

Jadąc dalej, Tup-Tup usłyszała trzask. Jedno z jej kółek się zepsuło. Zatrzymała się zmartwiona. Ale Frania i Zosia przybiegły z pomocą. Frania dała nową śrubkę, a Zosia przykręciła kółko. „Razem wszystko naprawimy!” – zaśpiewały. Tup-Tup uśmiechnęła się – przyjaciele są najważniejsi.

Wreszcie dotarły do miasteczka za górką. List okazał się zaproszeniem na wielki bal wszystkich ciuchci. Tup-Tup, Frania i Zosia pojechały razem na bal. Tańczyły kółkami, gwizdały wesoło i świętowały przyjaźń. Tup-Tup zrozumiała, że nie trzeba być najszybszym, by być szczęśliwym.

Gdy bal się skończył, ciuchcie wróciły do swoich stacyjek. Tup-Tup wjechała do swojej szopy, zmęczona ale bardzo szczęśliwa. Na niebie świeciły gwiazdy, a wiatr cicho nucił kołysankę. Tup-Tup zamknęła oczy i pomyślała: „Jutro znów pomogę komuś w potrzebie.” I zasnęła spokojnie, marząc o nowych przygodach.