Parowuś i przyjaciele z torów

— Bajka do czytania —

Na małej, kolorowej stacyjce pośród zielonych łąk mieszkała mała ciuchcia o imieniu Parowuś. Był bardzo wesoły i co dzień z radością jeździł po błyszczących torach, puszczając małe, białe obłoczki pary.

Pewnego słonecznego poranka pan Zawiadowca powiedział: – Parowusiu, musisz dziś przewieźć wielki ładunek węgla do miasteczka za górą. To bardzo ważne! Parowuś zawahał się, ale kiwnął kominem i ruszył przed siebie.

Ładunek był ogromny. Parowuś sapnął, pociągnął, ale wagony ani drgnęły. – Ojej, nie dam rady! – zasmucił się. Spróbował jeszcze raz, ale koło się zakręciło, a para uleciała z gwizdkiem.

Nagle zza zakrętu wyjechała wielka, czerwona ciuchcia. To był Gruby Franek. – Co się stało, mały? – zapytał. Parowuś wyjaśnił, że ładunek jest za ciężki. Franek uśmiechnął się i powiedział: – Nie martw się, wezwę pomoc.

Nadbiegła też mała, zwinna ciuchcia Zosia. – Razem damy radę! – zawołała. Franek pchnął z tyłu, Zosia ciągnęła z przodu, a Parowuś dodał swojej pary. Łańcuchy zazgrzytały i wagony ruszyły z miejsca.

Cała trójka jechała razem przez łąki, mosty i tunele. Parowuś gwizdał radośnie, a przyjaciele odpowiadali mu wesołymi dźwiękami. W miasteczku wszyscy cieszyli się z dostawy węgla.

Wieczorem Parowuś wrócił do swojej remizy. Na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdki, a księżyc srebrzył tory. Zmęczony, ale szczęśliwy, zamknął swoje wielkie światło i pomyślał: 'Nawet ciuchcie czasem potrzebują pomocy'. I zasnął spokojnie, kołysany cichym stukotem kół.