Bajka o ciuchciach, które dzieliły się zabawkami

— Bajka do czytania —

W małej, kolorowej stacyjce mieszkała ciuchcia o imieniu Tup-Tup. Miała okrągłe, wesołe oczka i czerwone kółka, a na buzi zawsze uśmiech.

Tup-Tup uwielbiała swoją ulubioną zabawkę – drewnianą lokomotywkę na kółkach. Pchała ją przed siebie i turlała po podłodze, wydając przy tym wesołe „ciu-ciu!”.

Pewnego dnia do stacyjki przyjechała inna ciuchcia, o imieniu Bąbel. Bąbel był mały, nieśmiały i nie miał żadnej zabawki. Smutno patrzył, jak Tup-Tup bawi się swoją lokomotywką.

Tup-Tup spojrzała na Bąbla i pomyślała: „On jest smutny. Może chciałby się pobawić razem?”. Podeszła do niego i powiedziała: „Cześć, Bąblu! Chcesz poturlać moją lokomotywkę?”.

Bąbel uśmiechnął się szeroko i kiwnął głową. Razem zaczęli pchać lokomotywkę po podłodze – raz Tup-Tup, raz Bąbel. A lokomotywka jechała i jechała, a po torach sypały się iskierki śmiechu.

Wkrótce dołączyła do nich jeszcze jedna ciuchcia – Gucio, który miał pluszowego misia. Gucio też chciał się pobawić, więc wszyscy troje ustawili się w rzędzie i pchali lokomotywkę, a potem misia, na zmianę.

Stacyjka wypełniła się radosnym „ciu-ciu” i śmiechem. Tup-Tup zrozumiała, że dzielenie się zabawkami wcale nie jest trudne – wręcz przeciwnie, sprawia, że zabawa jest jeszcze lepsza, bo ma się przyjaciół.

Kiedy nastał wieczór, wszystkie ciuchcie zmęczone i szczęśliwe położyły się spać. Tup-Tup przytuliła swoją lokomotywkę i szepnęła: „Dobranoc, Bąblu i Guciu. Jutro znów się pobawimy”. Gwiazdy na niebie mrugały wesoło, a w stacyjce zapanowała cisza i spokój.