Bajka o małej ciężarówce, która nie chciała odpoczywać

— Bajka do czytania —

W małym, kolorowym miasteczku Rustowo mieszkała mała czerwona ciężarówka o imieniu Polka. Polka miała duże, błyszczące reflektory i mocny silnik, który burczał wesoło, gdy tylko ruszała w drogę. Każdego ranka wstawała wcześnie i wołała: „Hop, hop! Czas na pracę!”

Polka uwielbiała wozić piasek z żółtej piaskownicy na plac budowy, gdzie powstawał nowy domek dla lalek. „Jeszcze jeden kurs! Jeszcze jeden!” – mówiła i jechała dalej, a jej koła kręciły się coraz szybciej. Słońce świeciło wysoko, a Polka była coraz bardziej zmęczona, ale nie chciała przestać.

W pewnej chwili przy drodze zobaczyła starą, mądrą koparkę Panią Zosię. Pani Zosia stała nieruchomo i uśmiechała się do Polki. „Dzień dobry, Polko! Widzę, że dużo dziś pracujesz. A kiedy odpoczniesz?” – zapytała łagodnie. Polka zatrzymała się i zdziwiła: „Odpocząć? Ale ja muszę jeszcze zawieźć tyle piasku!”

Pani Zosia pokiwała łyżką: „Każda maszyna, nawet najmocniejsza, potrzebuje chwili spokoju. Popatrz na chmury – one też płyną wolno. Posłuchaj wiatru – on szumi cicho. A ty, Polko, słyszysz swój silnik? Burczy już zmęczony.” Polka nadstawiła uszu i rzeczywiście – jej silnik cichutko stękał.

Więc Polka zaparkowała pod wielkim dębem, wyłączyła silnik i zamknęła reflektory. Wtedy poczuła miły chłodek na oponach i usłyszała ćwierkanie ptaków. Mróweczka Kasia przybiegła z listkiem, a biedronka Lusia usiadła na kabinie. „Jesteś dzielna, Polko. Ale teraz odpoczywaj, a my będziemy ci śpiewać.”

Polka zamknęła swoje okna, zamrugała światłami na dobranoc i poczuła, jak ciepło rozchodzi się po całej karoserii. Pomyślała: „Jutro znów będę wozić piasek, ale dziś – dziś czas na sen.”

I tak mała ciężarówka Polka zapadła w głęboki, spokojny sen pod rozgwieżdżonym niebem, a wiatr delikatnie kołysał jej antenką. Dobranoc, Polko. Dobranoc, maleńka.

Każdy, nawet dzielna ciężarówka, potrzebuje odpoczynku. Praca jest ważna, ale chwila ciszy i spokoju daje siłę na nowy dzień.