Mały smok Li i magiczny jedwab

— Bajka do czytania —

W dawnych Chinach, wśród zielonych wzgórz i wijących się rzek, w małej wiosce pod pagodą mieszkał mały smok o imieniu Li. Li nie był jeszcze tak duży jak inne smoki, ale miał w sercu mnóstwo ciekawości i chęć poznawania świata.

Pewnego dnia, gdy Li bawił się w bambusowym gaju, natknął się na coś niezwykłego – delikatny, lśniący jedwab w kolorze zachodzącego słońca. Kiedy go dotknął, usłyszał cichy szept: „Jestem magicznym jedwabiem. Spełnię trzy twoje życzenia, ale pamiętaj – największa magia dzieje się, gdy dzielisz się z innymi.” Li zdziwił się, ale ucieszył, bo od zawsze marzył o wielkiej przygodzie.

Najpierw pomyślał o latającym smoczym ogrodzie, pełnym słodkich owoców. I tak się stało – przed nim wyrósł ogród z lotosami i pachnącymi brzoskwiniami. Li zjadł kilka i poczuł się bardzo szczęśliwy, ale po chwili zobaczył, że ptaki i motyle też chciałyby skosztować. „Dziel się” – przypomniał sobie słowa jedwabiu. Zaprosił wszystkie stworzenia do wspólnej uczty, a ogród rozkwitł jeszcze piękniej.

Drugie życzenie spełniło się w mgnieniu oka – Li zapragnął mieć najwspanialszą latarnię na całym festiwalu. Nagle w jego łapach pojawiła się lampion w kształcie smoka, mieniący się jak tysiąc gwiazd. Li pobiegł na rynek, gdzie dzieci bawiły się przy muzyce. Gdy zobaczył, że inne dzieci nie mają swojego lampionu, pomyślał: „Może ktoś chce się bawić razem?”. I tak cała grupa tańczyła w kręgu, a latarnia świeciła jaśniej niż kiedykolwiek.

Nadszedł czas na trzecie życzenie. Li zastanawiał się długo. Chciał czegoś, co nigdy by się nie skończyło. Spojrzał na przyjaciół, na wesołe twarze i na ciepły blask gwiazd. I wtedy zrozumiał – jedwab mógł spełnić każde marzenie, ale najpiękniejsze chwile są wtedy, gdy ma się kogoś bliskiego. Wypowiedział życzenie cichutko: „Chcę, żeby ta radość trwała zawsze w sercach nas wszystkich.”

Magiczny jedwab rozbłysnął jasno, a potem zniknął, zostawiając tylko mały, srebrny pył. Li poczuł, że w jego sercu zapaliła się ciepła iskierka. Od tego dnia każdego wieczoru wyruszał na wzgórze, by podziwiać zachód słońca i opowiadać innym historie o przyjaźni i dzieleniu się. Wioska stała się jeszcze szczęśliwsza, a Li przestał tęsknić za wielkimi przygodami – one były tuż obok.

Gdy gwiazdy zaczęły migotać na niebie, Li położył się na miękkiej trawie i zamknął oczy. Słyszał szum bambusów i cichy śmiech dzieci. „Dobranoc, świecie” – szepnął, a księżyc otulił go srebrnym blaskiem. Wszystko wokół ucichło, a mały smok zasnął, marząc o jutrzejszym dniu pełnym uśmiechów.