Mały dzwonek Bing

— Bajka do czytania —

W maleńkiej wiosce Dźwięków mieszkał mały dzwonek o imieniu Bing. Był srebrny i błyszczący, a na górze miał małą kokardkę.

Bing uwielbiał dzwonić: „Bing, bing!” – wołał wesoło każdego ranka. Ale jego dźwięk był cichutki – szeptem, prawie niesłyszalnym.

Pewnego dnia Bing spotkał smutnego kotka, który zgubił swoją piłeczkę. Kotek płakał: „Miau, miau, już jej nie znajdę!”.

Bing zobaczył, że piłeczka leży pod krzakiem. Chciał zawołać, ale jego „bing” było za słabe. Więc podskoczył i zadzwonił głośniej: „BING, BING!”.

Kotek odwrócił się, zobaczył piłeczkę i uśmiechnął się. „Dziękuję, mały dzwonku! Uratowałeś mój dzień!” – powiedział.

Bing poczuł się szczęśliwy. Zrozumiał, że jego dźwięk może pomagać – wystarczy tylko chcieć zadzwonić z serca.

Od tamtej pory Bing dzwonił dla każdego: dla chmurek, dla ptaszków, a nawet dla księżyca. A w nocy, kiedy wszyscy spali, on też zasypiał cichutko.

I tak mały dzwonek Bing wisi teraz w swoim gniazdku, a jego dźwięk jak kołysanka płynie do gwiazd. Dobranoc, Bing. Dobranoc, mój maluchu.