Kropeczka i małe skarby

— Bajka do czytania —

Dawno temu, na kolorowej łące pełnej kwiatów, mieszkała mała biedronka o imieniu Kropeczka. Miała czerwone skrzydełka i siedem czarnych kropek – każdą inną, jak małe gwiazdki. Kropeczka uwielbiała spacerować po liściach i patrzeć na niebo.

Pewnego dnia Kropeczka zobaczyła motyla o wielkich, niebieskich skrzydłach. – Jakie ty masz piękne skrzydła! – westchnęła biedronka. – A moje kropki są takie malutkie… Może nikt ich nie zauważa? Zrobiło jej się smutno, więc usiadła na listku i spuściła główkę.

Nagle obok pojawiła się stara mrówka. – Dlaczego jesteś taka smutna, Kropeczko? – zapytała. – Bo chciałabym być większa albo mieć coś wyjątkowego – odpowiedziała biedronka. Mrówka uśmiechnęła się i powiedziała: – Każdy ma coś, czego inni nie mają. Musisz tylko dobrze popatrzeć.

Kropeczka nie była pewna, ale gdy wieczór nadszedł, znalazła mały listek z maleńką dziurką. Przez tę dziurkę prześwitywało zachodzące słońce – wyglądało jak złota iskierka. – To przez tę małą dziurkę widzę coś pięknego – szepnęła biedronka. – Może moje małe kropki też mogą być czymś wyjątkowym?

Następnego dnia Kropeczka spotkała zagubionego pszczółka, który nie mógł trafić do ula. – Pomóż mi, proszę – poprosił. Biedronka spojrzała na swoje skrzydełka: jej kropki układały się w kształt małej strzałki! – Chodź za mną – powiedziała i pokazała drogę, a pszczółek poleciał tuż za nią.

Pszczółek trafił do domu i podziękował Kropeczce: – Dzięki tobie wróciłem! Twoje kropki są jak drogowskaz! Kropeczka poczuła się taka dumna i szczęśliwa. Zrozumiała, że nie trzeba być dużym ani efektownym – wystarczy być sobą i mieć odwagę pomagać innym.

Wieczorem biedronka usiadła na swoim ulubionym listku. Patrzyła w niebo pełne gwiazd. – Moje kropki też są jak małe gwiazdki – pomyślała. – Każda jest inna i każda jest ważna. Uśmiechnęła się do siebie i przeciągnęła leniwie na liściu.

Wokół zrobiło się cicho. Liście szeptały kołysankę, a księżyc malował srebrne wzory na łące. Kropeczka zamknęła oczy, czując ciepło w swoim sercu. – Dobranoc, mały skarbie – szepnął wiatr. I biedronka zasnęła spokojnie, marząc o swoich małych, pięknych kropkach.