Bajka o Basi i gwiazdce życzliwości

— Bajka do czytania —

Mała Basia mieszkała w domku na skraju łąki, gdzie każdego wieczoru wyglądała przez okno, szukając pierwszej gwiazdki. Tym razem jednak gwiazdka nie chciała się pojawić, a niebo było ciemne i szare.

„Mamo, gdzie jest gwiazdka?” – zapytała Basia, marszcząc nosek. Mama uśmiechnęła się tajemniczo: „Może potrzebuje pomocy, żeby zaświecić? Czasem gwiazdki lubią, gdy ktoś jest miły – wtedy jaśnieją.”

Basia zamyśliła się i postanowiła sprawdzić, czy to prawda. Wyszła do ogródka, gdzie zobaczyła pana Misia, który próbował podnieść ciężki kosz jabłek. „Pomogę panu!” – zawołała Basia i razem przenieśli kosz na ganek.

Pan Miś podziękował i pogłaskał Basię po głowie. Wtedy na niebie zamigotała jedna malutka gwiazdka. Basia aż podskoczyła z radości! „Działa!” – szepnęła.

Potem pobiegła dalej. Przy płotku spotkała Kaczkę Kaczusię, która smutno zaglądała do pustej miski. „Masz, Kaczusiu, trochę ziarenek” – powiedziała Basia, sypiąc jedzenie z kieszeni fartuszka. Kaczusia radośnie zakwakała.

W tej samej chwili na niebie rozbłysły dwie kolejne gwiazdki. Basia klasnęła w dłonie: „Jeszcze więcej!”, i pobiegła do domu, by pomóc mamie nakryć do stołu. Nakładała łyżeczki obok talerzyków z największą starannością.

Mama pogłaskała ją po włoskach, a niebo nad dachem rozjaśniło się całą gromadką gwiazd. Największa z nich świeciła prosto do pokoju Basi, jakby mówiła: „Dziękuję, że jesteś taka dobra.”

Wieczorem Basia leżała w łóżeczku, patrząc przez okno na migoczące światełka. „Dobranoc, gwiazdeczki” – wyszeptała i zamknęła oczy. Niebo było jasne, a w serduszku Basi panował spokój.

Cisza otuliła domek, a gwiazdy na niebie cichutko tańczyły, sypiąc srebrny blask na śpiącą łąkę. Basia uśmiechnęła się przez sen, wiedząc, że każdy mały dobry uczynek czyni świat jaśniejszym.