Bajka o Basi i Małym Promyku

— Bajka do czytania —

Za siedmioma pagórkami, w chatce z czerwonym dachem mieszkała mała Basia. Miała okrągłe oczy, dwa rude warkocze i zawsze chciała wszystko robić sama. Pewnego wieczoru, gdy mama kończyła gotować zupkę, Basia zauważyła, że jej mały pluszowy zajączek, Bobek, leży smutny na dywanie.

Basia podniosła Bobka i zapytała: – Bobku, dlaczego jesteś taki smutny?

Zajączek westchnął cichutko: – Bo nie mogę znaleźć mojego kolorowego kocyka. Bez niego nie zasnę.

Basia rozejrzała się po pokoju. Pod stołem leżał klocek, pod łóżkiem – skarpetka, ale kocyka nigdzie nie było. – Pomogę ci! – powiedziała dzielnie i zaczęła szukać.

Najpierw zajrzała do kosza z zabawkami. Nie było. Potem pod poduszkę na kanapie. Też nie. W końcu otworzyła szafę, a tam, na samym dole, leżał złożony kocyk w żółto-zielone pasy.

– Znalazłam! – ucieszyła się Basia i podała go Bobkowi. Zajączek przytulił kocyk i uśmiechnął się szeroko: – Dziękuję, Basiu! Jesteś najlepsza!

Basia poczuła, jak w jej serduszku robi się ciepło i przyjemnie. – Pomaganie jest fajne – powiedziała do mamy, która przyszła ją przytulić.

Mama pogłaskała Basię po głowie: – Widzisz, córeczko, nawet małe rączki mogą sprawić, że ktoś inny będzie szczęśliwy.

Wieczorem, gdy gwiazdy zaczęły migotać na niebie, Basia położyła Bobka obok siebie, przykryła go jego kocykiem i szepnęła: – Dobranoc, przyjacielu.

Bobek zamknął oczy, a Basia wtuliła się w poduszkę. W pokoju zrobiło się cicho, tylko księżyc świecił przez okno, a mała dziewczynka uśmiechała się przez sen, marząc o kolejnym dniu pełnym pomagania.