Bajka o bananie wodnym

— Bajka do czytania —

W słonecznym sadzie nad błękitnym jeziorem mieszkał mały, żółty Bananek. Był bardzo grzeczny, ale miał jeden sekret – bał się wody. Gdy inne owoce pluskały się wesoło, on stał z boku i wzdychał.

Pewnego dnia przyjaciele – Truskawka, Jabłuszko i Gruszka – postanowili pomóc Banankowi. Jutro jest wielki konkurs pływacki – powiedziała Truskawka. Chcesz z nami wystartować? Bananek spuścił główkę. Boję się, że zatonę – szepnął.

Wtedy podeszła mądra Śliwka, która mieszkała na wzgórzu. Widziała już wiele. Bananku – powiedziała łagodnie – każdy z nas pływa inaczej. Ja pływam jak kamienna kula, ale nauczyłam się unosić na plecach. Spróbujesz?

Bananek skinął główką. Przyjaciele zerwali duży, zielony liść i zwinęli go w kółko. To będzie twoja tratwa – zawołało Jabłuszko. Bananek ostrożnie wszedł do wody. Liść unosił go lekko, a woda była ciepła jak mleko.

Z pomocą Przyjaciół Bananek zaczął machać rączkami. Najpierw nieśmiało, potem odważniej. Zobaczył swoje odbicie w jeziorze – uśmiechnięte i żółte. Hej, ja pływam! – krzyknął z radością. Woda nie była taka straszna.

Po południu Bananek zdjął liściaste kółko i zapłynął samodzielnie do trzcin. Nauczył się też nurkować i łapać bąbelki. Gruszka klaszcze, Truskawka skacze z radości. Konkurs pływacki byłby łatwy, gdyby nie to, że… Bananek zapomniał o nim zupełnie.

Liczyła się tylko wspólna zabawa. Gdy słońce zaczęło chować się za wzgórza, owoce wyszły z wody uszczęśliwione. Bananek czuł się dumny jak nigdy. Śliwka kiwnęła mu głową. Widzisz – wystarczyło spróbować.

Wieczorem Bananek położył się na miękkim mchu. Nad jeziorem pojawiły się pierwsze gwiazdy. Czuł przyjemne zmęczenie w rączkach i nóżkach. Zamknął oczy – pływanie było cudowne. Jutro znów to zrobi – pomyślał i zasnął z uśmiechem.

W sadzie zapadła cisza. Księżyc tańczył na wodzie. Bananek śnił, że jest bananem wodnym – lekkim jak liść i śmiałym jak fala. A gwiazdy szeptały mu do ucha: Śpij spokojnie, dzielny owocu.