Bajka o baletnicy dla 2-latka

— Bajka do czytania —

Mała Zosia miała różowe baletki i bardzo chciała tańczyć jak prawdziwa baletnica. Każdego ranka zakładała swoje buciki i stawała na palcach, ale ciągle się chwiała.

Pewnego dnia do ogrodu przyleciał motyl o skrzydłach w kolorze nieba. "Dlaczego się smucisz?" – zapytał. Zosia westchnęła: "Bo nie umiem stać na jednej nodze".

Motyl uśmiechnął się i zatrzepotał skrzydłami. "Ja też się czasem chwieję, ale to nic. Spróbuj tańczyć tak, jakby nikt nie patrzył. Po prostu ruszaj się radośnie!".

Zosia zamknęła oczy i zaczęła kręcić się w kółko. Jej stopy tańczyły po trawie, a ręce falowały jak gałęzie wierzby. Nagle poczuła, że już się nie boi.

Przybiegły inne motyle – żółte, czerwone i zielone. Zaczęły wirować wokół Zosi, a ona śmiała się głośno. Nawet słońce wychyliło się zza chmur, by popatrzeć na ten wesoły taniec.

Gdy zmęczona usiadła na trawie, motyl zapytał: "Widzisz? Nie trzeba być idealnym, żeby tańczyć pięknie. Ważne, żeby tańczyć z serca".

Zosia przytuliła swoje baletki i szepnęła: "Dziękuję, mały przyjacielu. Nauczyłeś mnie, że taniec to radość, a nie perfekcja".

Wieczorem, gdy gwiazdy zaświeciły na niebie, Zosia ułożyła się w łóżeczku. Jej baletki stały obok, a ona słuchała cichej muzyki wiatru. "Dobranoc, motylku" – szepnęła i zasnęła z uśmiechem.