Bajka o Babie Jadze, która piekła pierniki

— Bajka do czytania —

Dawno, dawno temu, w głębi lasu, stał mały, czerwony domek z piernikowym dachem. W tym domku mieszkała Baba Jaga – stara, siwa pani z długim nosem i miotłą w kącie. Ale wcale nie była straszna!

Baba Jaga uwielbiała piec pierniki. Każdego ranka wstawała wcześnie i mieszała mąkę, miód i cynamon w wielkiej misce. Zapach unosił się po całym lesie i wabił wszystkie zwierzęta.

Pewnego dnia do okna zapukał mały zajączek. – Babo Jagu, czy mogę dostać jeden piernik? – zapytał nieśmiało. Baba Jaga uśmiechnęła się ciepło i podała mu piernik w kształcie gwiazdki.

Potem przyszła wiewiórka, potem sowa, a na końcu mały lis. Wszyscy chcieli spróbować pierników. Baba Jaga częstowała każdego, a w domku było gwarno i wesoło.

Nagle ktoś zapukał jeszcze raz. To był mały chłopiec o imieniu Jaś, który zabłądził w lesie. – Pomocy! – zawołał. Baba Jaga otworzyła drzwi i zaprosiła go do środka.

Jaś bał się trochę, bo słyszał różne historie o Babie Jadze. Ale gdy zobaczył, jak piecze pierniki i śmieje się ze zwierzętami, przestał się bać. Usiedli razem przy stole i zjedli pyszne, ciepłe ciasteczka.

Potem Baba Jaga pokazała Jasiowi drogę do domu. – Pamiętaj – powiedziała – nie każda Baba Jaga jest zła. Czasem wystarczy dać komuś szansę, by poznać jego dobre serce.

Gdy słońce zaszło, a na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy, Jaś wrócił do domu. Baba Jaga usiadła na swoim fotelu, pogłaskała miotłę i zamknęła oczy. W lesie zapanowała cisza, a z komina unosił się jeszcze słodki zapach pierników.