Bajka o dobrej Babie Jadze i zagubionym zajączku

— Bajka do czytania —

W małym domku z piernika, w środku wielkiego lasu, mieszkała Baba Jaga. Wcale nie była straszna – nie miała krzywego nosa ani ostrych zębów. Nosiła miły, czerwony szalik i zawsze piekła pyszne ciasteczka.

Pewnego wieczoru do jej ogródka wskoczył mały zajączek. Był cały mokry i strasznie drżał. „Ojej, zgubiłem się!” – zapiszczał cieniutko. Baba Jaga uśmiechnęła się ciepło i powiedziała: „Nie martw się, mały. Wejdź do środka, napijemy się herbaty”. Zajączek był zdziwiony – myślał, że Baba Jaga jest groźna, ale ona poczęstowała go piernikowym ciastkiem.

W kuchni pachniało wanilią i miodem. Na stole stała miska z kaszą i mlekiem dla kota. Kot Mruczek podszedł do zajączka i zamruczał. Baba Jaga zapytała: „Gdzie mieszkasz?” Zajączek wskazał łapką w stronę polany. Ale było już ciemno i nie pamiętał drogi.

Baba Jaga zdjęła z półki latarenkę i powiedziała: „Pokażę ci drogę, mały. Trzymaj się mojej ręki”. Zajączek ujął jej dużą, ciepłą dłoń. Szli razem przez las. Sowy pohukiwały, ale zajączek nie bał się, bo czuł się bezpiecznie.

Nagle w oddali zobaczyli migające światełko. To była mama zajączka! Biegała po łące z latarką, szukając synka. „Mamo!” – zawołał zajączek i pobiegł do niej. Mama zajączka podziękowała Babie Jadze: „Dziękuję, że odprowadziłaś go do domu”. Baba Jaga uśmiechnęła się, pomachała im i zniknęła w lesie.

Zajączek przytulił się do mamy i szepnął: „Baba Jaga wcale nie jest straszna. Jest miła i bardzo dobra”. Mama pogłaskała go po uszach i powiedziała: „Widzisz, nie warto oceniać kogoś po wyglądzie. Najważniejsze jest to, co ma w sercu”.

Tej nocy zajączek zasnął spokojnie w swoim miękkim łóżku, a nad lasem świeciły migotliwe gwiazdy. Baba Jaga wróciła do swojego domku z piernika, zapaliła świecę i usiadła z kubkiem herbaty. Wszędzie zapanowała cisza, a księżyc delikatnie oświetlał drzewa. Dobranoc, mały zajączku. Dobranoc, Babo Jago. Śpijcie słodko.