Kredki Babci Zosi i Dziadka Staszka

— Bajka do czytania —

W małym domku na skraju lasu mieszkała rodzina Antków. Najważniejszymi osobami w tym domu byli Babcia Zosia i Dziadek Staszek, którzy mieli dla swojego wnuczka Stasia największy skarb na świecie – starą, drewnianą skrzynię pełną kredek.

Pewnego popołudnia Staś otworzył skrzynię i aż westchnął z zachwytu. Kredki były wszystkich kolorów tęczy: czerwone jak wiśnie, zielone jak trawa, błękitne jak niebo i żółte jak słońce. Ale najbardziej tajemnicza była kredka złota, która leżała na samym dnie.

Babcia Zosia usiadła obok wnuczka i powiedziała: „Widzisz, Stasiu, każda z tych kredek nauczyła nas czegoś ważnego. Ta zielona pokazała dziadkowi, jak cierpliwie podlewać ogródek, a ta niebieska przypomina mi, żeby zawsze patrzeć w niebo i marzyć.”

Dziadek Staszek podszedł bliżej i dodał: „A ta czerwona kredka pomogła mi zrozumieć, że czasem trzeba poczekać, aż owoce dojrzeją. I że cierpliwość ma słodki smak.” Staś słuchał z otwartymi ustami – nigdy nie myślał, że kredki mogą mieć tyle mądrości.

Nagle chłopiec wziął do ręki złotą kredkę. „A co jest w tej?” – zapytał. Dziadek uśmiechnął się tajemniczo: „To kredka miłości. Gdy nią rysujesz, rysujesz sercem. Pamiętaj, że najważniejsze są chwile spędzone razem.”

Staś natychmiast narysował wielkie serce i podarował je Babci i Dziadkowi. „To dla was” – powiedział. Babcia Zosia przytuliła go mocno, a Dziadek Staszek pogłaskał po głowie. „Dziękujemy, wnusiu. Twój rysunek jest piękniejszy niż wszystkie skarby świata.”

Od tego dnia Staś codziennie wyciągał kredki i rysował, ucząc się od Babci i Dziadka nowych rzeczy. Rysował drzewa, aby być cierpliwym jak one, i chmury, aby marzyć tak wysoko, jak tylko potrafi.

Kiedy słońce zaszło, a gwiazdy zaczęły migać na ciemnym niebie, Staś schował kredki do skrzyni i położył się spać. Babcia cicho zaśpiewała kołysankę, a Dziadek pogłaskał jego policzek. „Dobranoc, Stasiu. Śpij spokojnie i pamiętaj, że każdy dzień to nowa kredka pełna kolorów” – szepnął Dziadek. I mały Staś zasnął, uśmiechając się do swoich marzeń.