Bajka o bingu i tajemniczym echu

— Bajka do czytania —

Krzyś miał sześć lat i uwielbiał wieczorne gry z mamą. Tego wieczoru mama wyjęła kolorową planszę do binga. Były na niej jabłuszka, gwiazdki, serduszka i żółte słoneczka.

– Zobaczymy, kto pierwszy zakryje wszystkie symbole – uśmiechnęła się mama. Krzyś wybrał żetony w kształcie małych listków i przygotował się do gry. Liczby pojawiały się jedna po drugiej, a mama z uśmiechem mówiła: „Siódemka – jabłuszko! Piątka – gwiazdka!”.

Krzyś zakrywał kolejne pola. Miał już trzy gwiazdki, dwa serduszka i jedno jabłuszko. Brakowało mu tylko jednego słoneczka. Nagle mama oznajmiła: „Dziesiątka – słoneczko!”. Krzyś krzyknął z radości: – BINGO! Wygrałem!

Ale gdy spojrzał na mamę, zobaczył, że jej plansza jest prawie pusta. Mama uśmiechała się jednak ciepło. – Jesteś szczęśliwy, Krzysiu? – zapytała. – Tak! – zawołał, ale po chwili zamyślił się. Plansza mamy była taka pusta... – Mamo, zagrajmy jeszcze raz. Tym razem razem.

Mama przytuliła go. – Dobry pomysł. A może zrobimy tak, że każdy wygrany poczęstuje drugiego czymś pysznym? – zaproponowała. Krzyś kiwnął głową i od razu poczuł, że to będzie fajniejsze niż tylko wygrać.

Zaczęli nową grę. Tym razem Krzyś pomagał mamie wypatrywać liczby, a gdy mama zawołała BINGO, podskoczył z radości i pobiegł do kuchni po ciastko. – Dzielimy się po równo! – powiedział i położył na stole dwa kawałki.

Mama pogłaskała go po głowie. – Wiesz, Krzysiu, w bingo najbardziej cieszy nie to, że się wygrywa, ale to, że można się radością podzielić. Krzyś uśmiechnął się szeroko – rozumiał to już doskonale.

Tego wieczoru, leżąc w łóżku, Krzyś patrzył przez okno na migoczące gwiazdy. – Dobranoc, mamo – szepnął. – Jutro zagramy w bingo dla dziadka. Na pewno też się ucieszy! I zasnął spokojnie, z uśmiechem na twarzy.