Babcia Zosia i gwiazdkowe ciasteczka

— Bajka do czytania —

Pewnego słonecznego popołudnia mały Jasiek przyszedł z wizytą do swojej babci Zosi. Babcia czekała na niego w kuchni, gdzie pachniało wanilią i masłem.

– Babciu, co dziś będziemy robić? – zapytał Jaś, przecierając oczy po drzemce. Babcia uśmiechnęła się i pokazała mu wielką miskę pełną mąki. – Dziś upieczemy razem gwiazdkowe ciasteczka, a potem opowiem ci historię o tym, jak gwiazdy trafiły do naszego domu – odpowiedziała cicho.

Jaś z zapałem wsypał mąkę do miski, a babcia dodała masło i cukier. Razem mieszali ciasto, a Jaś śmiał się, gdy mąka fruwała w powietrzu. – Lubię z tobą piec, babciu – powiedział. – A ja lubię spędzać z tobą czas – odrzekła babcia i pogładziła go po głowie.

Gdy ciasteczka były gotowe, babcia wyjęła z piekarnika złociste gwiazdki. – Spójrz, Jaś, każda gwiazdka ma w sobie kawałek naszej miłości – powiedziała. Jaś zjadł jedno ciasteczko i poczuł, jak ciepło rozchodzi się po całym ciele.

Wieczorem babcia otuliła Jaśka kocem i wskazała na niebo za oknem. – Widzisz te gwiazdy tam, na górze? Każda z nich to ciasteczko, które upiekliśmy razem. One zawsze będą świecić dla ciebie, abyś pamiętał, że jesteś kochany – szepnęła.

Jaś zamknął oczy i przytulił się do babci. – Babciu, czy jutro znów upieczemy ciasteczka? – zapytał sennie. – Oczywiście, kochanie – odpowiedziała babcia – ale teraz już pora spać. Dobranoc, moja gwiazdeczko.

Księżyc powoli wpłynął na niebo, a Jaś zasnął spokojnie, śniąc o ciepłych ciasteczkach i o tym, jak babcia trzyma go za rękę. W pokoju zapanowała cisza, przerywana tylko cichym tykaniem zegara.

Dobranoc, Jaśku. Niech gwiazdy, które upiekliście razem z babcią, prowadzą cię do krainy snów. Tam, gdzie miłość nigdy nie gaśnie, a ciasteczka pachną na zawsze.