Jagoda i domowa Baba Jaga

— Bajka do czytania —

W głębi lasu, gdzie drzewa tańczą z wiatrem, stała mała drewniana chatka. Z komina unosił się zapach wanilii i cynamonu. Mieszkała w niej Baba Jaga – wcale nie straszna, tylko bardzo zapracowana i trochę samotna staruszka.

Baba Jaga nie latała na miotle ani nie warzyła trujących eliksirów. Ona piekła najlepsze na świecie jagodzianki. Miała srebrne włosy splecione w warkocz, okulary na nosie i fartuch w kolorowe kwiatki. Ludzie z sąsiedniej wsi bali się jej, bo słyszeli stare bajki, ale nikt jej tak naprawdę nie znał.

Pewnego dnia mała Jagoda wybrała się do lasu zbierać poziomki. Była ciekawska i odważna – zawsze chciała sprawdzić, czy plotki o Babie Jadze są prawdziwe. Gdy zobaczyła chatkę, podeszła bliżej i zapukała. Drzwi otworzyły się z cichym skrzypnięciem.

– Och, zapraszam, zapraszam! – ucieszyła się Baba Jaga. – Właśnie wyjęłam z pieca ciasteczka z borówkami. Mam nadzieję, że lubisz słodkości? Jagoda skinęła głową i usiadła przy małym stole. Zauważyła, że na półkach stoją słoiki z miodem i suszonymi jagodami, a na podłodze leży miękki dywanik.

Baba Jaga opowiedziała Jagodzie, jak zbiera owoce, suszy zioła i piecze dla wszystkich leśnych zwierząt. – Często przychodzą do mnie sarenki i zające – mówiła cicho. – A wróble siadają na parapecie i wyczekują okruszków. Jagoda zrozumiała, że Baba Jaga wcale nie jest zła, tylko bardzo serdeczna.

Nagle zza okna dobiegł płacz. To mały wiewiórek zgubił drogę do dziupli. Baba Jaga bez wahania wzięła latarnię i poszła pomóc. Jagoda ruszyła za nią. Razem zaprowadziły wiewiórka do mamy, która czekała na niego z lękiem. Zwierzątka podziękowały, a mama wiewiórka przyniosła im w podzięce garść orzechów.

Gdy wróciły do chatki, Baba Jaga zapytała: – Widzisz, Jagodo? Każdy potrzebuje czasem pomocy, nawet ten, kto wydaje się inny. Najważniejsze to mieć dobre serce i dzielić się tym, co się ma. Jagoda przytuliła staruszkę i obiecała, że będzie opowiadać wszystkim, jaka naprawdę jest Baba Jaga.

Wieczorem Jagoda wróciła do domu, umyła ząbki i położyła się do łóżka. Przez okno widziała gwiazdę, która mrugała do niej jak zaproszenie do snu. Mama otuliła ją kołdrą, a Jagoda szepnęła: – Mamusiu, Baba Jaga to najlepsza przyjaciółka. I już za chwilę zasnęła, a w lesie wiatr niósł zapach ciasteczek i spokojny śmiech staruszki.