Bajka o autkach, które uczyły się dzielić

— Bajka do czytania —

W małym, kolorowym garażu mieszkały dwa małe autka: czerwony Zygzak i niebieski Bąbelek. Każde z nich miało swoje ulubione zabawki – Zygzak lubił swoją piłkę, a Bąbelek kochał swoją huśtawkę.

Pewnego słonecznego poranka Zygzak wyjechał na podwórko i zaczął kopać swoją piłkę. Piłka skakała wysoko, a Zygzak śmiał się głośno. Bąbelek patrzył z daleka i bardzo chciał pobawić się piłką, ale bał się zapytać.

Bąbelek podszedł bliżej i cichutko powiedział: „Zygzaku, czy mogę pobawić się twoją piłką?”. Zygzak zmarszczył maskę i odpowiedział: „Nie, to moja piłka!”. Bąbelek spuścił reflektory i odjechał smutny.

Zygzak kopał piłkę dalej, ale nagle piłka potoczyła się pod huśtawkę Bąbelka. Zygzak nie mógł jej dosięgnąć. Bąbelek zobaczył to i zapytał: „Chcesz, żebym ci pomógł?”. Zygzak kiwnął reflektorami.

Bąbelek podjechał bliżej i delikatnie odsunął huśtawkę, a Zygzak wyciągnął piłkę. „Dziękuję!” – powiedział Zygzak. „Wiesz co, Bąbelku? Możesz pobawić się moją piłką, a ja pohuśtam się na twojej huśtawce.”

Bąbelek ucieszył się i zaczął kopać piłkę, a Zygzak huśtał się wysoko, aż do nieba. Śmiali się razem i było im bardzo wesoło. Od tego dnia zawsze dzielili się zabawkami.

Kiedy zaszło słońce, autka wróciły do garażu. Były zmęczone, ale szczęśliwe. Zygzak zaparkował obok Bąbelka i powiedział: „Dobranoc, przyjacielu”. Bąbelek odpowiedział: „Dobranoc, Zygzaku”.

Gwiazdy na niebie mrugały do nich, a w garażu zrobiło się cicho i spokojnie. Autka zamknęły reflektory i zasnęły, marząc o wspólnej zabawie następnego dnia.