Trzy autka i wielkie pudło

— Bajka do czytania —

W małym, kolorowym garażu mieszkały trzy autka: Czerwone, Niebieskie i Zielone. Każde z nich było inne, ale wszystkie uwielbiały się bawić. Pewnego dnia, gdy wyjechały na podwórko, zobaczyły coś wielkiego i tajemniczego.

To było ogromne kartonowe pudło! Czerwone autko podjechało bliżej i powiedziało: „To moje! Znajdę w nim schowek dla siebie”. Niebieskie autko zatrąbiło: „Nie, ja pierwsze je zobaczyłem! Będzie moim garażem”. Zielone autko też się zdenerwowało: „A ja chcę w nim zrobić domek!”.

Autka zaczęły się kłócić. Każde ciągnęło pudło w swoją stronę, ale pudło było za duże i ciężkie. Czerwone autko westchnęło: „Nie dam rady same”. Niebieskie dodało: „Mnie też nie idzie”. Zielone autko zmartwiło się: „I co teraz zrobimy?”.

Wtedy z garażu wyjechała stara, mądra wywrotka. Zatrzymała się obok nich i powiedziała łagodnie: „Dzieci, zamiast się kłócić, pomyślcie, co możecie zrobić razem. To pudło jest duże – wystarczy dla was wszystkich”.

Autka spojrzały na siebie. Czerwone zaproponowało: „Może zrobimy z niego tunel?”. Niebieskie dodało: „A potem będziemy przez niego jeździć!”. Zielone ucieszyło się: „I każdy po kolei!”. Razem ustawiły pudło na środku podwórka. Z jednej strony wjechało Czerwone, z drugiej Niebieskie, a Zielone czekało na swoją kolej.

Bawiły się wspaniale! Przez tunel przejeżdżały raz za razem, śmiejąc się i trąbiąc radośnie. Pudło nie było już niczyje – było ich wspólne. I wtedy zrozumiały, że dzielenie się i współpraca dają o wiele więcej radości niż kłótnia.

Gdy słońce zaczęło zachodzić, autka były bardzo zmęczone, ale szczęśliwe. Wróciły do garażu, ustawiły się obok siebie i zamknęły reflektory. Czerwone szepnęło: „Dobranoc, przyjaciele”. Niebieskie odpowiedziało: „Dobranoc”. Zielone dodało: „Śpijcie słodko”. I wszystkie zasnęły spokojnie, a nad garażem świeciły małe, ciepłe gwiazdy.