Wielki wyścig Traktorka Iskierki

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym gospodarstwie mieszkał traktorek o imieniu Iskierka. Iskierka był mały, pomarańczowy i miał wielkie, okrągłe oczy. Każdego ranka budził się z myślą: „Dziś pokażę wszystkim, jaki jestem szybki!”.

W stodole obok stały trzy auta: czerwone Autko Bąbel, niebieski Wóz Błysk i żółta Furgonetka Pysia. Bąbel mówił: „Jestem najszybszy!”. Błysk dodawał: „A ja mam najfajniejsze koła!”. Pysia tylko uśmiechała się i pakowała siano.

Pewnego dnia Iskierka postanowił urządzić wielki wyścig. „Zobaczycie, że też jestem szybki!” – pisnął radośnie. Auta zgodziły się z chichotem. Ustawili się na polnej drodze. „Raz, dwa, trzy – start!” – krzyknął Bąbel.

Iskierka ruszył z miejsca, ale jego małe kółka kręciły się wolniej niż te u aut. Bąbel i Błysk szybko go wyprzedziły. Iskierka poczuł smutek. „Nie dam rady…” – szepnął. Zatrzymał się przy płocie.

Nagle usłyszał ciche płacze. To mały zajączek utknął w błocie. „Pomóż mi, proszę!” – poprosił. Iskierka bez wahania podjechał blisko. „Złap się mojej łyżki, wyciągnę cię!” – powiedział. Zajączek chwycił się mocno, a traktorek delikatnie pociągnął. Błoto puściło i zajączek był wolny.

Kiedy auta wróciły z wyścigu, zobaczyły Iskierkę tulącego zajączka. „Byłeś dzielny!” – zawołała Pysia. Bąbel i Błysk spuścili oczy. „My tylko jeździliśmy, a ty naprawdę pomogłeś” – powiedział Bąbel. Iskierka uśmiechnął się: „Każdy jest dobry w czymś innym. Ja lubię pomagać.”

Od tego dnia auta i traktorek bawili się razem. Bąbel uczył Iskierkę, jak szybko skręcać, a Iskierka pokazywał, jak przewozić ciężkie rzeczy. Wszyscy byli szczęśliwi.

Wieczorem, gdy gwiazdy zapaliły się na niebie, Iskierka wrócił do swojej stodoły. Położył się na miękkiej słomie, zamknął oczy i pomyślał: „Bycie dobrym przyjacielem to największy wyścig, jaki można wygrać.” I zasnął spokojnie, a księżyc świecił mu prosto w okno.