Aniołek Dobrej Nocy

— Bajka do czytania —

Kiedy zapadł zmrok, a na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy, mała Zosia spojrzała przez okno. W świetle księżyca dostrzegła coś wyjątkowego – maleńkiego aniołka, który usiadł na parapecie.

Kiedy zapadł zmrok, a na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy, mała Zosia spojrzała przez okno. W świetle księżyca dostrzegła coś wyjątkowego – maleńkiego aniołka, który usiadł na parapecie.

Aniołek miał miękkie, srebrzyste skrzydła i uśmiechał się łagodnie. – Nie bój się, Zosiu – powiedział cicho. – Jestem twoim aniołkiem dobrej nocy. Przyszedłem pokazać ci, jak piękne są gwiazdy.

Zosia zapytała, czy aniołek zostanie z nią, gdy będzie spała. Aniołek skinął głową i wskazał na niebo. – Każda z tych gwiazd to iskierka miłości od aniołów, które czuwają nad dziećmi.

Aniołek opowiedział Zosi o innych aniołach, które cicho śpiewają kołysanki i otulają maluchy ciepłem, gdy zasypiają. Zosia poczuła, że nie jest sama.

A teraz zamknij oczy – szepnął aniołek. I zaśpiewał najcichszą kołysankę pod słońcem. Zosia poczuła, jak powieki jej ciężą, a serduszko wypełnia spokój.

Aniołek przytulił Zosię swoimi skrzydłami, a w pokoju zrobiło się ciepło i miękko jak w chmurce. – Zawsze możesz na mnie liczyć – obiecał.

Zosia uśmiechnęła się przez sen. Aniołek ostatni raz musnął jej policzek i rozpłynął się w blasku księżyca. W pokoju zapanowała cisza przerywana tylko równym oddechem Zosi. Przez okno wpadały migoczące gwiazdy. Dobranoc, Zosiu. Dobranoc, aniołku.