Bajka o Amsterdamie, który tańczył na wodzie

— Bajka do czytania —

W Amsterdamie, gdzie kanały są srebrzyste jak wstążki, a domy stoją na palach jak cierpliwi strażnicy, mieszkała mała dziewczynka o imieniu Lotta. Każdego ranka budził ją dźwięk dzwonków rowerów i szum wody płynącej pod mostami. Lotta uwielbiała patrzeć, jak łodzie suną leniwie po kanałach, a wiatr rozwija kolorowe żagle.

Pewnego dnia Lotta poszła na spacer ze swoim psem, Bąbelkiem. Bąbelek był mały, puchaty i zawsze merdał ogonem, jakby chciał powiedzieć: „Chodź, odkryjemy coś nowego!”. Szli wzdłuż kanału Prinsengracht, mijając domy, które wyglądały jak z piernika – wąskie, wysokie, z dużymi oknami. Nagle Bąbelek zatrzymał się i zaczął węszyć wokół starego, zielonego mostu.

Pod mostem Lotta zobaczyła coś niezwykłego: małą, drewnianą łódkę, która kołysała się w rytm muzyki. Na łódce siedziała pluszowa kaczka w czerwonej czapeczce. Kaczka mrugała okiem, jakby zapraszała Lottę do zabawy. Lotta wsiadła do łódki, a ta natychmiast zaczęła płynąć sama, bez wioseł!

Łódka popłynęła w stronę Rijksmuseum, gdzie wielkie litery na budynku wydawały się szeptać: „Witaj w muzeum marzeń”. Lotta zobaczyła, że przed muzeum stoi ogromny rower – taki, na którym mogłoby jeździć całe miasto. Nagle rower zaskrzypiał i ruszył, a z jego koszyka wyleciały kolorowe tulipany, układając się w tęczę na bruku.

Lotta i Bąbelek podążyli za tulipanami aż na plac Dam. Tam, na środku placu, stał mały domek z czerwonym dachem. Z komina domku unosiły się bańki mydlane, a w każdej bańce tańczyły iskierki. Lotta dotknęła jednej bańki i usłyszała cichy śpiew: „Amsterdam tańczy na wodzie, a my śpiewamy w zgodzie”.

To była melodia o tym, jak miasto powstało z wody i błota, a ludzie zbudowali domy na palach, żeby mogli mieszkać razem z kanałami. Lotta zrozumiała, że Amsterdam to nie tylko miasto – to wielka, przyjazna opowieść, w której każdy może znaleźć swoje miejsce. Nawet mała dziewczynka i jej pies.

Kiedy słońce zaczęło zachodzić, łódka sama wróciła pod zielony most. Lotta wyszła na brzeg, a Bąbelek merdał ogonem, bo wiedział, że mieli wspaniałą przygodę. Wieczorem, gdy mama otuliła Lottę kołdrą, dziewczynka zamknęła oczy i słyszała szum kanałów, który nucił jej kołysankę. I tak, w rytmie wody, zasnęła spokojnie, a nad Amsterdamem zapaliły się pierwsze gwiazdy.